Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μητριαρχία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μητριαρχία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2025

Η βιετναμέζικη ιστορία αγάπης του Chử Đồng Tử και της πριγκίπισσας Tiên Dung


Ο Chử Đồng Tử και η πριγκίπισσα Tiên Dung εξαφανίζονται στον Ουρανό 
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
___________


Chử Đồng Tử και Tiên Dung

Ο Chử Đồng Tử είναι ένας θρυλικός χαρακτήρας και διάσημος άγιος, που έζησε τον 4ο-3ο αιώνα π.Χ. (γύρω στο 300 π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Hùng Duệ Vương). Αργότερα, καταχωρήθηκε ως ένας από τους Τέσσερις Αθάνατους των Βιετναμέζικων πεποιθήσεων, το σύμβολο της αγάπης, του γάμου και του πλούτου. Ο μύθος του είναι ένας από τους πρώτους που έχουν καταγραφεί στο Lĩnh Nam chích quái με το όνομα Nhất Dạ Trạch (η λιμνοθάλασσα που σχηματίστηκε από τη μια μέρα στην άλλη). 

Η πριγκίπισσα Tiên Dung ήταν μια από τις κόρες του Hùng Duệ Vương, του τελευταίου βασιλιά της δυναστείας Hùng (2879 π.Χ. - 258 π.Χ.) - σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν κόρη του Hùng Vương ΙΙΙ -  και σύζυγος του Chử Đồng Tử. 

Υπάρχει μια θεωρία ότι ο Chử Đồng Tử, ενώ ταξίδευε με τη σύζυγό του Tiên Dung, αναζητώντας έναν δάσκαλο για να μυηθούν στις θρησκευτικές αλήθειες, πήρε μια δεύτερη σύζυγο, τη Hồng Vân. Και οι τρεις τους ταξίδεψαν, σώζοντας τις ζωές ανθρώπων που πέθαιναν από επιδημίες και πείνα. Αυτός ο θρύλος γεννήθηκε σαφώς σε μεταγενέστερους χρόνους, όταν η λατρεία του Chử Đồng Tử ήταν εκτεταμένη και γέννησε πολλές διαφορετικές εκδοχές για να αυξήσει τη μυθολογική αξία του. 

Ο μύθος είναι πιθανότατα ταοϊστικής προέλευσης, παρόλο που κάποιοι Βουδιστές ιστορικοί θεωρούν τον  Chử Đồng Tử έναν από τους πρώτους μαθητές του αρχαίου Βουδισμού, που, κατ' αυτούς, εισήχθη στο Βιετνάμ απευθείας από την Ινδία, τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ.


Η Tiên Dung (Θεία Ομορφιά) ήταν ωραία σαν νεράιδα
_________

Η πριγκίπισσα που δεν ήθελε να παντρευτεί

Ο βασιλιάς Hùng Vương ο δέκατος όγδοος (ή ο Hùng Vương ΙΙΙ) είχε μια όμορφη κόρη που ονομαζόταν Tiên Dung (Θεία Ομορφιά), η οποία ήταν ωραία σαν νεράιδα. Όλοι πίστευαν ότι τη μέρα που γεννήθηκε, οι νεράιδες την στόλισαν με ομορφιά και χάρη. Ξεχώριζε όμως και για το ελεύθερο, ανεξάρτητο πνεύμα της. Πολλοί πρίγκιπες από γειτονικές χώρες, γοητευμένοι από την ομορφιά και τη φήμη της πριγκίπισσας, ήθελαν να την παντρευτούν. 


Οι νεράιδες στόλισαν την Tiên Dung με ομορφιά και χάρη
Εικονογράφηση: Tuan Nguyen, Lan Nguyen, 2009
__________

Παρά τις ικεσίες όμως του πατέρα της, απέρριπτε κάθε πρόταση γάμου, προτιμώντας να παραμείνει ανύπαντρη για να ικανοποιήσει το πάθος της και να επισκεφτεί τις πολλές όμορφες τοποθεσίες του Văn Lãng. Ο βασιλιάς είχε μεγάλη αδυναμία στην κόρη του και έκανε κάθε προσπάθεια να την ευχαριστήσει, θέτοντας στη διάθεσή της ακόμα και το βασιλικό πλοίο, ώστε εκείνη να μπορεί να περιηγείται στα ποτάμια του βασιλείου. Κάθε άνοιξη η Tiên Dung έβαζε πανιά για τις εξερευνήσεις της και γοητευόταν τόσο από τα ωραία τοπία του τόπου της, που συχνά έχανε την αίσθηση του χρόνου.


ΗTiên Dung περιηγείται στα ποτάμια του Văn Lãng
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
____________


Κάθε άνοιξη η Tiên Dung έβαζε πανιά για τις εξερευνήσεις της.
______________

Ο ψαράς που τα είχε χάσει όλα

Εκείνη την εποχή, στο χωριό Chử Xá, στις όχθες του Κόκκινου Ποταμού, ζούσαν ο Chử Cù Vân και ο γιος του Chử Đồng Tử. Ήταν φτωχοί ψαράδες και τα μόνα περιουσιακά στοιχεία τους ήταν ένα καλάμι για ψάρεμα. Το σπίτι τους είχε καταστραφεί από φωτιά και είχαν χάσει όλα τα ρούχα τους, εκτός από ένα μόνο εσώρουχο, το οποίο φορούσαν εναλλάξ. Όταν ο ένας έβγαινε έξω, ο άλλος έπρεπε να κουλουριαστεί στη σκηνή ή να χρησιμοποιήσει φύλλα ή φλοιό δέντρων για να καλύψει το σώμα του. 


Είχαν χάσει όλα τα ρούχα τους εκτός από ένα μόνο εσώρουχο, το οποίο φορούσαν εναλλάξ
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
_________


Όταν ο Chu Cu-Van αρρώστησε βαριά και ένιωσε τον θάνατο να πλησιάζει, κάλεσε τον γιο του πλάι του.

— «Όταν πεθάνω», είπε, «κράτα αυτό το ρούχο για τον εαυτό σου».


Αλλά ο Chử Đồng Tử ήταν ένας ευσεβής γιος και δεν μπορούσε να αφήσει τον γέροντα πατέρα του να ταφεί χωρίς σάβανο. Παρευρέθηκε στην κηδεία με δανεικά ρούχα και στη συνέχεια βρέθηκε χωρίς τίποτα να καλύψει τη γύμνια του. 


Ο Chử Đồng Tử ήταν ένας ευσεβής γιος και δεν μπορούσε να αφήσει 
τον γέροντα πατέρα του να ταφεί χωρίς σάβανο.
___________


Ο φτωχός νεαρός ψαράς ήταν υποχρεωμένος να ψαρεύει τη νύχτα. Τη μέρα προσπαθούσε να πουλήσει τα ψάρια του ή να ζητιανέψει φαγητό, πλησιάζοντας τις βάρκες, που περνούσαν κατά μήκος του ποταμού, βυθισμένος στο νερό μέχρι τη μέση του. 

Ο Chử Đồng Tử αναγκάζεται να κρύβει τη γύμνια του στο νερό
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
 ____________



Τη μέρα προσπαθούσε να πουλήσει τα ψάρια του, βυθισμένος στο νερό μέχρι τη μέση του.
_____________


Η πριγκίπισσα γνωρίζει τον πάμπτωχο ψαρά και τον παντρεύεται

Μια μέρα, το βασιλικό καράβι, που μετέφερε την πριγκίπισσα Tiên Dung, έτυχε να πλησιάσει ακριβώς στο μέρος, όπου στεκόταν μισοκρυμμένος στο νερό ο Chử Đồng Tử. Όταν ο νεαρός ψαράς άκουσε γκονγκ, φλάουτα, τρομπέτες και κύμβαλα να αντηχούν πέρα ​​από το ποτάμι, τρόμαξε και κρύφτηκε σε μια συστάδα από βούρλα, που ξεφύτρωναν μέσα από το νερό. Μετά έσκαψε γρήγορα μια τρύπα στην άμμο και καλύφθηκε εντελώς.


Μετά έσκαψε γρήγορα μια τρύπα στην άμμο και καλύφθηκε εντελώς.
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
___________


Η πριγκίπισσα βγήκε στην ξηρά για να εξερευνήσει. Βρίσκοντας την ύπαιθρο ήρεμη και γραφική, ζήτησε από τους συνοδούς της να στήσουν μια σκηνή στα ρηχά του ποταμού, για να μπορέσει να κάνει μπάνιο. Δεν ήξερε ότι ο Chử Đồng Tử κρυβόταν σ' αυτό ακριβώς το σημείο. 

Η πριγκίπισσα μπήκε, γδύθηκε και άρχισε να ρίχνει νερό στο κεφάλι και στους ώμους της. Το ρεύμα όμως παρέσυρε την άμμο, που έκρυβε το σώμα του νεαρού, αποκαλύπτοντας τον νεαρό ψαρά με όλη του τη γυμνότητα. Η πριγκίπισσα ξαφνιάστηκε αλλά δεν έβαλε τις φωνές. 


Η πριγκίπισσα γδύθηκε και άρχισε να ρίχνει νερό στο κεφάλι και στους ώμους της.
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
____________


— «Ποιος είσαι
;», τον ρώτησε η πριγκίπισσα. «Τι κάνεις εδώ;»

— «Υψηλοτάτη», απάντησε ο φοβισμένος νεαρός, μη τολμώντας να σηκώσει τα μάτια του, «είμαι μόνο ένας φτωχός ψαράς. Δεν έχω ρούχο να ντυθώ κι αναγκάστηκα να κρυφτώ στην άμμο, όταν είδα το βασιλικό πλοίο να 
πλησιάζει. Θα συγχωρήσετε το λάθος μου;»

Η πριγκίπισσα Tiên Dung ντύθηκε βιαστικά και πέταξε ένα απομεινάρι ρούχου στον νεαρό, για να μπορέσει να καλυφθεί. Μετά τον ρώτησε με μεγάλη λεπτομέρεια για την προηγούμενη ζωή του και 
τα μάτια της πριγκίπισσας γέμισαν δάκρυα. Ποτέ δεν περίμενε ότι στη χώρα που κυβερνούσε ο πατέρας της, θα υπήρχαν άνθρωποι τόσο πεινασμένοι, που δεν είχαν ούτε ένα κομμάτι ρούχο για να καλύψουν το σώμα τους.

Συγκινημένη από την αγάπη και την ευσέβεια του Chử Đồng Tử  απέναντι στον πατέρα του, αλλά και τα όμορφα χαρακτηριστικά του, που οι κακουχίες δεν είχαν αλλοιώσει, η Tiên Dung είπε αναστενάζοντας:

— «Άνθρωποι σαν αυτόν δεν μπορούν να συγκριθούν με κανέναν άλλον άντρα στον κόσμο! Σχεδίαζα να μην παντρευτώ ποτέ, αλλά η μοίρα σε έβαλε στο δρόμο μου. Η ένωσή μας είναι σφραγισμένη από τον Θεό. Είμαστε προορισμένοι ο ένας για τον άλλον».

— «Μα Υψηλοτάτη», φώναξε ο Chử Đồng Tử, όταν άκουσε αυτά τα λόγια, «πώς μπορώ, εγώ, ένας απένταρος ψαράς, να γίνω σύζυγος μιας πριγκίπισσας;»
 
— «Είναι το πεπρωμένο μου», απάντησε η νεαρή γυναίκα. «Δεν μπορώ να αντιταχθώ στη Θέληση του Ουρανού».


«Υψηλοτάτη, δεν έχω ρούχο να ντυθώ κι αναγκάστηκα να κρυφτώ στην άμμο»
___________


Η Tiên Dung διέταξε αμέσως όλους τους αξιωματικούς και τις κυρίες της να βγουν μπροστά. Όταν συγκεντρώθηκαν, τους είπε για την εξαιρετική περιπέτεια, που μόλις της είχε συμβεί και τους ανακοίνωσε την πρόθεσή της να παντρευτεί τον νεαρό.

—  «Ζήτω οι Βασιλικές Υψηλότητες!», φώναξαν οι αξιωματικοί και οι κυρίες εν χορώ.

Στον Chử Đồng Tử δόθηκαν ρούχα και, κατάλληλα ντυμένος και περιποιημένος, μεταφέρθηκε στο βασιλικό πλοίο. Ο γάμος έγινε στο ποτάμι, το ίδιο βράδυ με κάθε μεγαλοπρέπεια.


Ο γάμος έγινε στο ποτάμι, το ίδιο βράδυ με κάθε μεγαλοπρέπεια.
___________


Οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες της Tiên Dung

Όταν όμως το έμαθε ο Hùng Vương, έγινε έξαλλος και φώναξε θυμωμένος στους αυλικούς του.

— «Με το να παντρευτεί έναν αλήτη», είπε, «η Tiên Dung ατίμασε το αξίωμα της βασιλικής πριγκίπισσας. Θα την αποκληρώσω και θα την διώξω για πάντα από την αυλή μου. Δεν θέλω να την ξαναδώ!», βρυχήθηκε.

Η πριγκίπισσα δεν είχε καμία επιθυμία να αντιμετωπίσει την οργή του πατέρα της. Για να συντηρήσει τον άντρα της και τον εαυτό της, αποφάσισε να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις. Πούλησε ό,τι είχε και δεν είχε, αγόρασε γη σ' ένα σταυροδρόμι κοντά στο χωριό Chử Xá και ίδρυσε έναν σταθμό εμπορικών συναλλαγών, την αγορά Hà Thám. Εμπορικά πλοία από ολόκληρο το βασίλειο του Văn Lãng αλλά και από χώρες του εξωτερικού έφταναν εκεί, το χωριό ευημερούσε και με τον καιρό απέδιδε πολλά έσοδα.

Μια μέρα, ένας ξένος έμπορος συμβούλεψε το ζευγάρι να ταξιδέψει στο εξωτερικό για να αγοράσει αγαθά, που θα μπορούσαν να μεταπωληθούν με τεράστιο κέρδος. Η πριγκίπισσα ενθάρρυνε τον Chử Đồng Tử  να πάει, λέγοντας. 

— «Η μοίρα μάς έφερε κοντά και μας επέτρεψε να κερδίσουμε τα προς το ζην. Αυτή η εμπορική αποστολή πρέπει να είναι αποφασισμένη από τους θεούς». 


Η Tiên Dung ίδρυσε έναν σταθμό εμπορικών συναλλαγών, την αγορά Hà Thám.
____________


Ο Chử Đồng Tử  μυείται στα μυστικά του Ταοϊσμού 

Ο Chử Đồng Tử μαζί με τον ξένο έμπορο ξεκίνησαν πλέοντας νότια. Σε μόλις πέντε μέρες, έφτασαν στο νησί Quỳnh Viên και σταμάτησαν για να πάρουν γλυκό νερό. Ο Chử Đồng Tử πάτησε στο έδαφος και ανέβηκε χαρούμενος στην κορυφή του βουνού που δέσποζε στο νησί. Ενώ ήταν απορροφημένος θαυμάζοντας το τοπίο, είδε ξαφνικά ένα μικρό ερημητήριο. Μπροστά, σ' έναν βράχο, ένας Ταοϊστής ιερέας, ο Phat Quang (σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν Βουδιστής ιερέας και το όνομά του σημαίνει «το φως του Βούδα») διαλογιζόταν. Πριν προλάβει να πει κουβέντα, ο ιερέας αναγνώρισε το σημάδι της αθανασίας στο μέτωπο του Chử Đồng Tử. Στη συνέχεια, ο πρώην ψαράς εμπιστεύτηκε τον χρυσό του στον ξένο έμπορο και έμεινε στο νησί για ένα χρόνο προκειμένου να μυηθεί στα μυστικά του Ταοϊσμού και να βρει τη φώτιση.

Την ημέρα της αναχώρησης του Chử Đồng Tử, ο ιερέας έδωσε στον μαθητή του μια ράβδο προσκυνητή και ένα κωνικό καπέλο από φύλλα φοίνικα. Τον συμβούλεψε να μην τα αφήσει ποτέ από κοντά του.

— «
Αυτά τα μαγικά αντικείμενα θα είναι το στήριγμά σας», είπε, «αλλά αξίζουν πολύ περισσότερο. Το καπέλο θα σας προστατεύσει από τη βροχή και από το κακό. Και τα δύο έχουν υπερφυσική δύναμη.»


Ο Chử Đồng Tử επιστρέφει στη γυναίκα του, με μια ράβδο προσκυνητή και ένα κωνικό καπέλο από φύλλα φοίνικα.
_____________

Το μαγικό φρούριο

Επιστρέφοντας στο Chử Xá, ο Chử Đồng Tử προσηλύτισε και τη γυναίκα του στον Ταοϊσμό. Μετάνιωσαν για τις επίγειες αμαρτίες τους, εγκατέλειψαν τα υπάρχοντά τους και έφυγαν, αναζητώντας ένα έρημο μέρος, όπου θα μπορούσαν να αφιερωθούν ολοκληρωτικά στη μελέτη της Αλήθειας.

Ταξίδευαν όλη τη μέρα, περπατώντας με δυσκολία ανάμεσα στις άγριες ​​περιοχές και το βράδυ ξάπλωναν εξαντλημένοι στο έδαφος. Ένα από κείνα τα βράδια, πριν ξαπλώσει για ύπνο, ο Chử Đồng Tử έμπηξε το ραβδί του στο έδαφος και πάνω του κρέμασε το κωνικό καπέλο.

Το ζευγάρι δεν είχε προλάβει καλά καλά να κοιμηθεί και ξύπνησε από μια βροντή. Ανακάθισαν και ανάμεσα σε αστραπές είδαν ένα μαγικό φρούριο να υψώνεται ξαφνικά από τη γη. Είχε παλάτια από νεφρίτη και σμαράγδια, δημόσια κτίρια και σπίτια για τους κατοίκους. Μανδαρίνοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί, αυλικοί, στρατιώτες και υπηρέτες ήρθαν για να τους καλωσορίσουν στην πόλη, παρακαλώντας τους να κυβερνήσουν το νέο βασίλειο. Ο Chử Đồng Tử  και η γυναίκα του μπήκαν στο παλάτι τους και ξεκίνησαν να βασιλεύουν με ειρήνη και σύνεση. Η πολιτεία ευημερούσε και οι άνθρωποι ζούσαν ευτυχισμένοι.

Το μαγικό φρούριο του Chử Đồng Tử και της πριγκίπισσας Tiên Dung
__________

Το μαγικό φρούριο εξαφανίζεται στον ουρανό

Όταν ο Hùng Vương έμαθε την ύπαρξη του αντίπαλου βασιλείου, σκέφτηκε ότι η κόρη του είχε επαναστατήσει ενάντια στην εξουσία του και επιθυμούσε να ιδρύσει μια νέα δυναστεία. Συγκέντρωσε στρατό και διέταξε τους στρατηγούς του να καταστρέψουν το μαγικό φρούριο. Οι κάτοικοι της ακρόπολης προέτρεψαν την πριγκίπισσα να τους δώσει όπλα για να υπερασπιστούν την επικράτειά της.

— «
Όχι», είπε, «δεν σκοπεύω να υπερασπιστώ αυτή την ακρόπολη με τη δύναμη των όπλων. Ο Θεός τη δημιούργησε και ο Θεός έστειλε τον στρατό του πατέρα μου εναντίον της. Σε κάθε περίπτωση, πώς μπορεί μια κόρη να αντιταχθεί στη θέληση του πατέρα της; Πρέπει να υποταχθώ στο αναπόφευκτο. Αν αποφασίσει να με σκοτώσει, δεν θα τον κατηγορήσω.»

Ο Chử Đồng Tử και η Tiên Dung διέταξαν όλους τους υπηρέτες και τους κατοίκους του φρουρίου τους να φύγουν και να επιστρέψουν σπίτι τους. Εκείνο το βράδυ ο στρατός του Hùng Vương στρατοπέδευσε στην όχθη του ποταμού απέναντι από τη μαγική ακρόπολη. Οι στρατηγοί του σχεδίαζαν να επιτεθούν το επόμενο πρωί. Αλλά τα μεσάνυχτα ξέσπασε μια τρομερή καταιγίδα και οι ορμητικοί άνεμοι έμοιαζαν να θέλουν να ανεβάσουν τα πάντα στον ουρανό. 

Το μαγικό φρούριο του Chử Đồng Tử και της Tiên Dung εξαφανίζεται στον ουρανό
Εικονογράφηση: Vu Xuan Hoan
___________


Đầm Nhất dạ, «Η λίμνη που σχηματίστηκε μέσα σε μια νύχτα» 


Το επόμενο πρωί ο βασιλικός στρατός βρήκε στη θέση του φρουρίου, μόνο μια ελώδη λιμνούλα και μια αμμώδη παραλία. Η λίμνη ονομάστηκε Đầm Nhất dạ, που σημαίνει «Λίμνη που σχηματίστηκε μέσα σε μια νύχτα» ενώ η παραλία πήρε το όνομα «Bãi Tự Nhiên». Αργότερα, σε αυτή την περιοχή, οι άνθρωποι έχτισαν έναν ναό για να τιμούν κάθε χρόνο με προσφορές τον Chử Đồng Tử και τη γυναίκα του.


Το επόμενο πρωί ο βασιλικός στρατός βρήκε στη θέση του φρουρίου, 
μόνο μια ελώδη λιμνούλα και μια αμμώδη παραλία.
_____________


Αξίες, πεποιθήσεις και σύμβολα, που περιέχονται στον μύθο

Ο θρύλος του Chử Đồng Tử και της πριγκίπισσας Tiên Dung κατέχει σημαντική θέση στη βιετναμέζικη κουλτούρα και λαογραφία, αιώνιο μνημείο των αξιών της «υιικής ευσέβειας», της «
συζυγικής αγάπης» και της «πίστης στην οικογένεια». 

Ο Chử Đồng Tử ήταν ένα φτωχό αγόρι, γεννημένο σε μια εργατική οικογένεια. Δούλευε σκληρά με τον πατέρα του πιάνοντας καβούρια και ψάρια και ζώντας ευτυχισμένος στο ποτάμι. Ήταν ένας ευγενικός γιος, που από σεβασμό στον πατέρα του και στα ταφικά έθιμα του τόπου του, προσέφερε στον νεκρό το μοναδικό ρούχο που μοιράζονταν μέχρι τότε οι δυο τους. Η «υιική ευσέβεια», βασική αρχή του Κομφουκιανισμού, σε συνδυασμό με την ταοϊστική «λατρεία των προγόνων», δεν επιτρέπει να ταφεί κάποιος γυμνός, αλλά επιβάλλει να «ζει» ο πατέρας του στη μετά θάνατον ζωή, χρησιμοποιώντας ό,τι είχε στον κόσμο των ζωντανών.

Από την άλλη πλευρά, ο Chử Đồng Tử μετά τον θάνατο του πατέρα του, μένει κυριολεκτικά και συμβολικά γυμνός, ο πραγματικός εαυτός του, αληθινός, χωρίς εγκόσμιες εξαρτήσεις και δεσμεύσεις, σαν να ξαναγιεννέται από την αρχή, έτοιμος να συνδεθεί αυθεντικά με τους άλλους. Γυμνός, συναντιέται με την Tiên Dung, γυμνή επίσης, χωρίς τα διακριτικά της βασιλικής της θέσης. Η ένωσή τους, παρά την κοινωνική τους διαφορά, ήταν η αυθεντική, καρμική συνάντηση, προαποφασισμένη από τους Ông Tơ και Bà Nguyệt, τους θεούς του γάμου, σύμφωνα άλλωστε με τις βιετναμέζικες λαϊκές πεποιθήσεις.


Το ζευγάρι ενώνεται, κυριολεκτικά και συμβολικά γυμνό
Εικονογράφηση: Tuan Nguyen, Lan Nguyen, 2009
___________


Αφού έγινε σύζυγος της πριγκίπισσας Tiên Dung, συνέχισε να ζει ως εργάτης, κάνοντας επιχειρήσεις για να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Το ζευγάρι, αντί να απομονωθεί μετά την απόρριψη από τον βασιλιά, υιοθέτησε μια δυναμική, εξωστρεφή στάση. Βγαίνοντας στη θάλασσα, για εμπόριο αρχικά, αναζήτησε επικερδείς συναλλαγές και οικονομική ευημερία. Στη βιετναμέζικη λαογραφία, είναι ο πρώτος χαρακτήρας που προχώρησε σε εμπορικές ανταλλαγές ανάμεσα στο έθνος του και ξένες κοινότητες. Το άνοιγμα προς τα έξω όμως ανοίγει παράλληλα και το μυαλό, φέρνοντας νέες ιδέες και πεποιθήσεις. Ο Chử Đồng Tử εγκαταλείπει τον κοσμικό πλούτο και αναζητά την αλήθεια και τη φώτιση, δίπλα στον ερημίτη Phat Quang. 

Πολλοί βουδιστές ιστορικοί πιστεύουν ότι σ' αυτό το σημείο γίνεται αναφορά στη θαλάσσια είσοδο του Βουδισμού στο Βιετνάμ, απευθείας από την Ινδία, τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα μ' αυτούς, ο θρύλος επιβεβαιώνει ότι ο αρχαίος Βουδισμός εισήχθη στη χώρα, κατά την περίοδο του Hùng Duệ Vương, περίπου 200 - 300 χρόνια π.Χ. Οι ίδιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Chử Đồng Tử μπορεί να ήταν ένας από τους πρώτους μαθητές του αρχαίου Βουδισμού στο Βιετνάμ.

Είτε υπήρξε οπαδός του Ταοϊσμού, είτε του Βουδισμού, ο Chử Đồng Tử, βρήκε τον δρόμο προς τη φώτιση, τον δίδαξε στη γυναίκα του και ταξίδεψε μαζί της σε πολλά μέρη για να θεραπεύσει και να βοηθήσει όσους είχαν ανάγκη. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Άγιος Chử Đồng Tử εμφανιζόταν συχνά στη γη, όταν η χώρα του δεχόταν εισβολή από εχθρούς, για να ενισχύει γενναίους αρχηγούς και να σώζει τους ανθρώπους από τον κίνδυνο. 

Λέγεται ότι ο Chử Đồng Tử εμφανίστηκε στον θρυλικό βάλτο Đầm Nhất dạ, όπου είχε στρατοπεδεύσει ο Triệu Quang Phục, ηγέτης της αντίστασης του έκτου αιώνα εναντίον του κινεζικού στρατού της δυναστείας Lương και από τους πρώτους που χρησιμοποίησε τον ανταρτοπόλεμο, για να φθείρει τις δυνάμεις του εχθρού. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Triệu Quang Phục νήστεψε και έστησε ένα βωμό στη μέση της λίμνης, έκαψε θυμίαμα και προσευχήθηκε. Ξαφνικά, είδε τον Άγιο Chử Đồng Tử πάνω σ' έναν χρυσό ή κίτρινο δράκο, να πετάει στο βωμό:  

— «Το πνεύμα είναι ακόμα εδώ. Μπορείτε να προσευχηθείτε για βοήθεια και να κατατροπώσετε τον εχθρό», είπε και τελειώνοντας την ομιλία του, έβγαλε το νύχι του δράκου και το έδωσε στον Quang Phục, που το πήρε, όρμησε και διέλυσε τον εχθρικό στρατό.



Ο Triệu Quang Phục δίνει οδηγίες για το στήσιμο του στρατοπέδου στον βάλτο Đầm Nhất dạ
______________


Η Tiên Dung, με τη σειρά της, αποφασίζει μόνη της για τη ζωή της, κάτι που την καθιστά σύμβολο της γυναικείας ανεξαρτησίας σ' αυτή την ιστορία. Αρχικά απορρίπτει την ιδέα του γάμου, θέλει να γνωρίσει τον τόπο και τις ομορφιές του και κάνει την επιθυμία της πράξη, παρά τις αντιρρήσεις του βασιλιά πατέρα της. Παντρεύεται από αγάπη και εκτίμηση για τον φτωχό αλλά ευγενικό ψαρά, χωρίς να υπολογίσει την κατώτερη κοινωνική θέση και την ανέχειά του. Ως εκ τούτου, ο γάμος τους καταρρίπτει τους φραγμούς μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών τάξεων. Είναι η ενσάρκωση της ισότητας και της ελευθερίας επιλογής, κάτι που σίγουρα δεν διέθεταν οι γυναίκες, σε μια φεουδαρχική κοινωνία, που ακολουθεί τις κομφουκιανές αντιλήψεις. Ο γάμος δεν είναι αποτέλεσμα αγάπης μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, αλλά καθήκον και κανονισμένος από τους γονείς των δύο οικογενειών. 

Μετά την άρνηση του πατέρα της να εγκρίνει τον γάμο, η Tiên Dung είναι αυτή που παίρνει την πρωτοβουλία να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις και παροτρύνει μάλιστα τον σύζυγό της να ταξιδέψει στο εξωτερικό προκειμένου να μεγιστοποιήσει τα κέρδη τους. Ο χαρακτήρας της ενσαρκώνει τα όνειρα των Βιετναμέζων γυναικών, που βρίσκονταν εγκλωβισμένες σε μια βαθιά ταξική κοινωνία και μια ζωή δύσκολη και στερημένη, αναπολώντας με νοσταλγία τις ελευθερίες και τα προνόμια που απολάμβαναν στις πρωτόγονες φυλετικές μητριαρχικές κοινότητες.

Ο χαρακτήρας και η δράση της Tiên Dung στον μύθο, καταδεικνύει ότι τα ίχνη της μητριαρχίας είναι πολύ έντονα στη βιετναμέζικη, κυρίως νότια κουλτούρα. Πολλά έθιμα εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα στις σημερινές μητριαρχικές εθνοτικές μειονότητες στα υψίπεδα. Η λατρεία της Μητέρας Θεάς είναι μια καθαρά βιετναμέζικη λαϊκή πεποίθηση, που μπορεί να αναχθεί στον ιδρυτικό μύθο του έθνους, σύμφωνα με τον οποίο, οι Βιετναμέζοι είναι απόγονοι ενός θαλάσσιου δράκου, του Lạc Long Quân και μιας νεράιδας του βουνού, της Âu Cơ. Μετά τον χωρισμό τους, η Âu Cơ πήρε πενήντα από τους γιους της στον Βορρά και ο μεγαλύτερος από αυτούς αναδείχθηκε ο πρώτος βασιλιάς του Âu Lạc, του πρώτου βιετναμέζικου κράτους. Αυτός ο μύθος οδήγησε στην ανάπτυξη του συστήματος διπλής συγγένειας του Âu Lạc, που συνδύαζε τη μητρογραμμική και την πατρογραμμική δομή της οικογένειας και απέδιδε την ίδια σημασία και στις δύο γραμμές.

Το ελεύθερο πνεύμα της Tiên Dung, ωστόσο, δεν την φέρνει σε αντίθεση με τη βούληση και τις επιθυμίες του πατέρα της, τον οποίο σέβεται, ακόμα κι όταν εκείνος, στρέφεται εναντίον της. Αρνείται να πάρει όπλα για να υπερασπιστεί το μαγικό φρούριο και είναι έτοιμη να υποταχθεί στη θέληση του πατέρα της και στο πεπρωμένο. Η στάση της είναι απόλυτα συνεπής με τις ταοϊστικές πεποιθήσεις, την αρχή της «μη βίας» αλλά και την κομφουκιανική αρχή της «υιικής ευσέβειας».Τα πάντα θα πάνε καλά αν οι άνθρωποι μείνουν αδρανείς, χωρίς να κάνουν τίποτα και περιμένοντας τη φύση να πάρει το δρόμο της. Η μυστικιστική προσέγγιση του Ταοϊσμού συμπληρώνεται από την πραγματιστική προσέγγιση του Κομφουκιανισμού: η κοινωνική τάξη διατηρείται, όταν ο κάθε άνθρωπος παίζει τον καθορισμένο ρόλο του και κάνει το καθήκον του. Γι’ αυτόν το σκοπό, άλλωστε, ο Κομφουκιανισμός τυποποιεί όλες τις ανθρώπινες και τις κοινωνικές σχέσεις — άρχοντα-υπηκόου, πατέρα-γιου, άντρα-γυναίκας κτλ.— και παρέχει κατευθυντήριες αρχές για όλες αυτές τις σχέσεις.


Chử Đồng Tử και Tiên Dung
________


Λατρεία και Φεστιβάλ Αγάπης, προς τιμήν του Αγίου Chử Đồng Tử και των δύο συζύγων του

Η γενεαλογία που συνέταξε ο Nguyen Binh (1491 - 1585) κατέγραψε ότι: Αφού ο Chử Đồng Tử  και η Tiên Dung επέστρεψαν στον παράδεισο, ο Hùng Duệ Vương ήρθε στην όχθη της λιμνοθάλασσας, εξέτασε την κατάσταση και εξέδωσε διάταγμα να χτιστεί στη θέση αυτή ένας ναός, αφιερωμένος στους δυο τους.

Πολλά χωριά, στις επαρχίες που βρίσκονται στον κάτω ρου του Δέλτα του Κόκκινου Ποταμού, όπως το Hưng Yên, το Hà Nội και το Hà Nam λατρεύουν τον Άγιο Chử Đồng Tử, την Tiên Dung και την Πριγκίπισσα Hồng Vân, που έδωσαν ένα λαμπρό παράδειγμα «υιικής ευσέβειας» και «πίστης στην οικογένεια». Οι περισσότεροι ναοί όμως βρίσκονται στο Hưng Yên, περίπου 20 χιλιόμετρα από το Ανόι, όπου κάθε χρόνο, στις 10 και 12 του δεύτερου σεληνιακού μήνα, πραγματοποιείται το φεστιβάλ Chử Đồng Tử-Tiên Dung (γνωστό και ως Φεστιβάλ της Αγάπης), στους ναούς Đa Hòa ( κοινότητα Bình Minh) και Hòa (κοινότητα Dạ Trạch).

Ο ναός Hòa στην κοινότητα Dạ Trạch, προς τιμήν του Αγίου Chử Đồng Tử,
 στον τόπο της καταγωγής του
_________________


Σύμφωνα με το μύθο, ο ναός Đa Hòa είναι το μέρος όπου ξεκίνησε η πιο όμορφη ιστορία αγάπης στον θησαυρό της βιετναμέζικης λαϊκής λογοτεχνίας, μεταξύ της πριγκίπισσας Tiên Dung και του φτωχού ψαρά Chử Đồng Tử. Εν τω μεταξύ, ο ναός Hòa στην κοινότητα Dạ Trạch, σύμφωνα με το μύθο, είναι εκεί όπου ο Chử Đồng Tử και οι δύο γυναίκες του ανέβηκαν στον ουρανό. Ο ναός Đa Hòa και ο ναός Hòa περιλαμβάνονται στη λίστα με τα εθνικά ιστορικά και πολιτιστικά κειμήλια από το 1962 και το 1988, αντίστοιχα.

Το φεστιβάλ Chử Đồng Tử-Tiên Dung είναι ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας, αναδημιουργώντας μια εικόνα της πλούσιας, ζωντανής πνευματικής ζωής και των βαθιών πολιτιστικών αξιών του αρχαίου βιετναμέζικου λαού στην εξερεύνηση, τη δημιουργία και την ανάπτυξη της ζωής κατά μήκος του Κόκκινου Ποταμού. 

Το φεστιβάλ ανοίγει με μια πομπή των θεών-κηδεμόνων του χωριού στον ναό Đa Hòa. Στην κεφαλή της πομπής βρίσκεται ένας ή δύο δράκοι, που ελέγχονται από δέκα νεαρούς χορευτές στον ρυθμό των τυμπάνων. Ακολουθεί μια ομάδα ανθρώπων που κρατούν σημαίες του φεστιβάλ, τύμπανα, γκονγκ, ξίφη, χορευτικές ομάδες με κωνικά καπέλα, ομάδα τελετουργικής μουσικής κ.λπ.  


Παράσταση χορού δράκων στο ναό Đa Hòa
____________

Ταυτόχρονα με το φεστιβάλ στο Ναό Đa Hòa, στο Ναό Hòa, οι άνθρωποι διοργανώνουν επίσης μια πομπή για να μεταφέρουν νερό από τον Κόκκινο Ποταμό, και επιστρέφοντας να λούσουν το άγαλμα. Σύμφωνα με το έθιμο, το νερό που χρησιμοποιείται για την τελετή πρέπει να λαμβάνεται από τη μέση του Κόκκινου Ποταμού. Η άντληση νερού είναι μια διαδικασία που χαίρει μεγάλης εκτίμησης από τους ντόπιους, που δείχνουν μ' αυτόν τον τρόπο, σεβασμό και ευγνωμοσύνη στον Άγιο. Ο κόσμος πιστεύει ότι αν ληφθεί νερό σε μια ευνοϊκή χρονιά, οι καλλιέργειες θα είναι καλές και άφθονες και οι άνθρωποι στην περιοχή θα ευημερούν.


Ένας από τους επιφανείς γέροντες του χωριού βγάζει νερό από τον Κόκκινο Ποταμό
__________

Όταν η πομπή φτάσει στο ναό, τοποθετούνται παλανκίνα και προσφορές σε καθορισμένο μέρος. Στη συνέχεια, τα μέλη της πομπής και οι προσκυνητές, φορώντας φανταχτερά, πολύχρωμα φορέματα, ξεκινούν την τελετή έναρξης στο προαύλιο. Καθώς τελειώνει η τελετή έναρξης και η τελετή απονομής του θυμιάματος, ο κόσμος συμμετέχει σε παραδοσιακούς αγώνες που γίνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας.

Διαποτισμένο με παραδοσιακές και μοναδικές πολιτιστικές αξίες του Βόρειου Δέλτα, το Φεστιβάλ του Ναού Đa Hòa  και το Φεστιβάλ Ναού Hòa συμπεριλήφθηκαν το 2023 στον Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το Υπουργείο Πολιτισμού, Αθλητισμού και Τουρισμού. Αυτές οι αποφάσεις καταδεικνύουν τη βαθιά ευγνωμοσύνη των σημερινών  Βιετναμέζων για τις ιστορικές, πολιτιστικές και πνευματικές αξίες της κληρονομιάς που άφησαν σ' αυτούς οι πρόγονοί τους.   


Πομπή Παλανκίνων στο φεστιβάλ Chử Đồng Tử-Tiên Dung
___________


Σημειώσεις

  • Οι Τέσσερις Αθάνατοι είναι οι τέσσερις κύριες φιγούρες στο πάνθεον των γενεών που λατρεύουν οι Βιετναμέζοι της περιοχής του Δέλτα του Κόκκινου Ποταμού σε θρύλους και μυθολογία. Είναι ο Tản Viên Sơn Thánh, επίσης γνωστός ως Sơn Tinh, ο θεός του βουνού Tản Viên, ο Phù Đổng Thiên, γνωστός και ως Gióng, ένας γίγαντας που νίκησε τους βόρειους εισβολείς, ο Chử Đồng Tử, ένας σοφός και τέλος, η πριγκίπισσα Liễu Hạnh, ένα ουράνιο πνεύμα και Μητέρα Θεά. Η πλήρης ανάπτυξη της μυθολογίας και απόδοσης τιμών στους Τέσσερις Αθανάτους έλαβε χώρα στη δυναστεία Lê, η οποία ξεκίνησε επίσημα το 1428 με την ενθρόνιση του Lê Lợi αφού έδιωξε τον στρατό των Μινγκ από το Βιετνάμ.
  • Ο Hùng Duệ Vương (Hùng Vương thứ XVIII) ήταν θρυλικός βασιλιάς του έθνους Văn Lãng στην ιστορία του Βιετνάμ, ο 18ος και τελευταίος της δυναστείας Hùng (2879 π.Χ. - 258 π.Χ.), καθένας από τους οποίους κυβέρνησε για περίπου 150 χρόνια. Τα βιετναμέζικα εγχειρίδια ιστορίας υποστηρίζουν ότι το κράτος Văn Lãng («Γη των ανδρών με τατουάζ»), ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. στη βάση του πολιτισμού του Đông Sơn (1000 π.Χ. έως τον πρώτο αιώνα μ.Χ.)
  • Lĩnh Nam chích quái: συλλογή βιετναμέζικων θρύλων και λαϊκών παραμυθιών, που συγκεντρώθηκαν γύρω στα 1370 - 1400, στο τέλος της δυναστείας Trần (1226 - 1400).
  • Ο Νεφρίτης είναι ορυκτό του ασβεστίου του μαγνησίου και του Πυριτίου. Από την αρχαιολογική έρευνα οι νεφρίτες φέρονται να ήταν γνωστοί από την αρχαιότητα και μάλιστα στην Ευρώπη από τη νεολιθική εποχή, αλλά και σε χώρες της Ασίας (Κίνα), της ΝΑ. Ασίας, σε νήσους του Ειρηνικού, όπως επίσης γνωστή ήταν και η χρήση τους, παραμένει όμως άγνωστο πως τους ονόμαζαν. Το σύγχρονο όνομά τους προέρχεται από την αρχαία ελληνική ως «νεφρός λίθος» που πιθανολογείται ότι δόθηκε είτε από το χρώμα που παρουσιάζουν οι «πέτρες στα νεφρά», ή ως θεραπευτική χρήση κατά των παραπάνω. Από την ελληνική οι Ρωμαίοι τον ονόμασαν «Lapis nephriticus». Στη συνέχεια έλαβε διάφορες παρεμφερείς ονομασίες.
  • Παλανκίνο (Palanquin): [Από τα πορτογαλικά palanquim, από τα σανσκριτικά paryaṅka] είναι φορητό σκεπασμένο κάθισμα που κρατούνταν παράλληλα με το έδαφος στους ώμους δύο ή τεσσάρων ατόμων και το οποίο χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για τη μεταφορά ενός σημαντικού προσώπου, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ασία.
  • Βουδισμός στο Βιετνάμ: Υπάρχει διαφωνία για το πότε ακριβώς έφτασε ο Βουδισμός στο Βιετνάμ. Ο Βουδισμός μπορεί να έφτασε ήδη από τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ. μέσω της Ινδίας, ή εναλλακτικά κατά τον 1ο ή 2ο αιώνα από την Κίνα. Σε κάθε περίπτωση, ο Βουδισμός του Βιετνάμ, ένας συνδυασμός κυρίως των παραδόσεων Mahayana και Theravada, έχει γίνει από τότε αναπόσπαστο μέρος του πολιτιστικού και θρησκευτικού ιστού του Βιετνάμ από τα τέλη του 2ου αιώνα.  Στο νότιο Βασίλειο της Champa, ο Ινδουισμός , η Theravada και η Mahayana ασκούνταν όλα μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν μια εισβολή από τον Βορρά οδήγησε στην κυριαρχία των μορφών του Βουδισμού που βασίζονται στην Κίνα. Ωστόσο, ο βουδισμός Theravada συνεχίζει να υπάρχει στο νότιο Βιετνάμ. Ο βιετναμέζικος βουδισμός έχει επίσης μια συμβιωτική σχέση με τον Ταοϊσμό, την κινεζική πνευματικότητα και την ιθαγενή βιετναμέζικη θρησκεία. 
  • Ταοϊσμός στο Βιετνάμ: Στο Βιετνάμ σήμερα, ο Ταοϊσμός είναι ένα μείγμα πνευματισμού, μαντείας και ένα στοιχείο μαγικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με τη θρησκεία. Το Τάο σημαίνει «το μονοπάτι» και η θρησκεία επιδιώκει να διδάξει στους οπαδούς το σωστό μονοπάτι σε αρμονία με τη φύση. Αν και είναι θρησκεία, στο Βιετνάμ, αυτή η θρησκεία δεν έχει εκκλησία, δόγμα ή εντολές. Πρόκειται για μια θρησκευτική πρακτική, συγκεντρωμένη κυρίως στα αγροτικά χωριά του Βιετνάμ και σε λαϊκές δραστηριότητες. Μια έρευνα πραγματικότητας δείχνει ότι πολύ λίγοι άνθρωποι παραδέχονται ότι είναι οπαδοί του Ταοϊσμού. Η επίδραση του Ταοϊσμού ανιχνεύεται κυρίως: 1) στην πίστη στη λατρεία των προγόνων, 2)  στην πίστη στη λατρεία της Μητέρας Θεάς και 3) στην πίστη στη λατρεία του θεού - προστάτη του χωριού («Thanh Hoàng»).

Πριγκίπισσα Tiên Dung
Εικονογράφηση: Pham Ha Hai
___________

ΠΗΓΕΣ

Copyright © 21/2/2025 Γεωργία Δημητροπούλου

Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2025

Βιετναμέζοι, οι απόγονοι του Δράκου και της Νεράιδας


Ο Lạc Long Quân και η Âu Cơ με τα εκατό παιδιά τους
_______________

Kinh Dương Vương και Long Nữ

Χιλιάδες χρόνια πριν, στο σημερινό Βιετνάμ, όταν βασιλιάς ήταν ο Kinh Dương Vương, το βασίλειο Xích Quỷ - γνωστό ως η Χώρα των Κόκκινων Δαιμόνων, των ανθρώπων που ζούσαν νότια του ποταμού Yangtze - ήταν ένα άγνωστο τμήμα μιας τεράστιας έκτασης στην Άπω Ανατολή, που ακουμπούσε την πλάτη του σε μια σειρά από ψηλά βουνά κι έβλεπε προς τους ωκεανούς από μια μεγάλη ακτογραμμή. 

Ο Kinh Dương Vương ήταν ένας άντρας ρωμαλέος και είχε την ικανότητα να περπατά στο νερό σαν να περπατάει στη στεριά. Παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Long Nữ, την κόρη του Động Đình Vương, του Βασιλιά Δράκου της λίμνης Động Đình. Η Long Nữ, ανάμεσα στις πολλές δυνάμεις της, είχε και την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε θαλάσσιο δράκο.



Το ζευγάρι ζούσε ευτυχισμένο δίπλα στη θάλασσα και σύντομα απέκτησαν ένα αγόρι, που το ονόμασαν Sùng Lãm. Μεγαλώνοντας, ο Sùng Lãm ήταν τόσο δυνατός, που με το ένα του χέρι μπορούσε να σηκώσει έναν βράχο, που μόνο δύο άντρες μπορούσαν να τον κρατήσουν. Όπως και ο πατέρας του, ο Sùng Lãm είχε την ικανότητα να περπατά στο νερό σαν να περπατούσε στη στεριά. Διέθετε επίσης εξαιρετική δύναμη και ξεχωριστή ευφυΐα. Η καταγωγή από τον υποβρύχιο κόσμο της μητέρας του, ανέπτυξε στον νεαρό άντρα μια λατρεία για τον ωκεανό. Περνούσε το χρόνο του περπατώντας κατά μήκος των ακτών, απολαμβάνοντας τα κύματα και εξερευνώντας τα πλάσματα της θάλασσας. 

Όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του στο θρόνο, τον αποκαλούσαν με το όνομά Lạc Long Quân, ο «Δράκος Άρχοντας του Lạc», γιατί οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο βασιλιάς τους είχε τη δύναμη των θαλάσσιων δράκων. Πράγματι, γρήγορα απέδειξε τις εξαιρετικές του δυνάμεις, έσωσε τον λαό του από την εισβολή τεράτων και διαβόλων και από πολλές φυσικές καταστροφές.




Ανάγλυφο του Lạc Long Quân στην παγόδα Ho Quoc στο Phu Quoc
______________________


Ο δράκος και η νεράιδα

Εν τω μεταξύ, στα υψίπεδα του βορρά υπήρχε ένα άλλο βασίλειο με βασιλιά τον Đế Ly. Κάποτε εκείνος θέλησε να επισκεφτεί τις νότιες χώρες, όπου βασίλευε ο Lạc Long Quân και έφερε μαζί του την όμορφη κόρη του, Âu Cơ, απόγονο των νεράιδων του βουνού. Ασυνήθιστοι στους κινδύνους του νότου, πατέρας και κόρη ταξίδεψαν νότια, στην ύπαιθρο, και καθώς ταξίδευαν, ξαφνικά τρόμαξαν από ένα γιγάντιο μαύρο πουλί που κατέβηκε από τον ουρανό, έτοιμο να τους επιτεθεί. Όταν είδε το τέρας, η Âu Cơ μεταμορφώθηκε σε γερανό και άρχισε να πετάει όσο πιο γρήγορα μπορούσε, μακριά από το τερατώδες πλάσμα που την κυνηγούσε. Έτρεξε προς τη θάλασσα, με το πουλί να την πλησιάζει επικίνδυνα. 

Έτυχε εκείνη την ώρα, ο Lạc Long Quân να περπατάει κατά μήκος της ακτής, όταν άκουσε τον ήχο των φτερών που χτυπούσαν από πάνω του. Σήκωσε το βλέμμα του και είδε το τεράστιο πουλί έτοιμο να πιάσει έναν εύθραυστο γερανό ανάμεσα στα νύχια του. Ο Lạc Long Quân σήκωσε έναν βράχο και με όλη του τη δύναμη τον πέταξε στον ουρανό. Ο βράχος βρήκε το στόχο του, χτύπησε το τέρας, που ούρλιαξε από τον πόνο και έπεσε στη γη νεκρό.

Όταν η Âu Cơ είδε τον σωτήρα της, πέταξε στην παραλία και προσγειώθηκε μπροστά του. Ο Lạc Long Quân ήταν έτοιμος να κάνει ένα βήμα μπροστά, για να δει αν ο γερανός ήταν τραυματισμένος, όταν εκείνη πέταξε τα λευκά φτερά της και αμέσως μεταμορφώθηκε για άλλη μια φορά.

Τη στιγμή που ο Lạc Long Quân είδε την όμορφη νεράιδα να στέκεται μπροστά του, την ερωτεύτηκε. Η Âu Cơ, επίσης, θαμπώθηκε από τη δύναμη και την καλοσύνη του βασιλιά.


Ο Lạc Long Quân και η Âu Cơ με τα σύμβολα του γερανού και του δράκου
___________

Ένας σάκος με εκατό αυγά 

Λίγο αργότερα παντρεύτηκαν σ’ έναν καταπράσινο κήπο, περιτριγυρισμένοι από πολλούς ανθρώπους που γιόρταζαν για το γάμο. Ό βασιλιάς έχτισε για τη γυναίκα του ένα όμορφο ορεινό κάστρο και ένα χρόνο αργότερα, η Âu Cơ γέννησε ένα σάκο γεμάτο με εκατό αυγά. Νομίζοντας ότι ήταν ένας ασυνήθιστος οιωνός, τα πέταξε στο χωράφι. Μετά από επτά ημέρες, όμως τα αυγά εκκολάφθηκαν κι έγιναν εκατό όμορφα αγόρια. Δεν χρειάστηκε καν να θηλάσουν, μεγάλωσαν μόνα τους κι έγιναν δυνατά και έξυπνα όπως ο πατέρας τους, καλόκαρδα και επιδέξια σαν τη μητέρα τους. Όλοι τα σέβονταν, όλοι τα θεωρούσαν εξαιρετικούς ανθρώπους. Οι δύο γονείς τούς έμαθαν πώς να καλλιεργούν τα εδάφη τους και να ζουν ευγενικά. 


Ανάγλυφο της Âu Cơ από τον ναό Noi Binh Da στο Ανόι.
_________


Για κάποιο διάστημα το βασίλειο ευημερούσε, αλλά όσο περνούσε ο καιρός, ο βασιλιάς δράκος άρχισε να περνά όλο και περισσότερο χρόνο στον υποβρύχιο κόσμο του, ενώ η Âu Cơ νοσταλγούσε τα βουνά και το σπίτι της στον βορρά.

— «Είμαι ένας θαλάσσιος δράκος από τη φύση μου», είπε ο Lạc Long Quân, «και εσύ, γυναίκα μου, είσαι μια νεράιδα του βουνού. Είμαστε τόσο διαφορετικοί μεταξύ μας, όσο η φωτιά από το νερό. Φαίνεται ότι ο κοινός μας χρόνος μας έχει τελειώσει και πρέπει να χωρίσουμε».




Η Âu Cơ (αριστερά) και ο Lạc Long Quân (στη μέση)
___________

Το ζευγάρι λοιπόν, αποφάσισε να μοιράσει μεταξύ τους τα παιδιά και τα πενήντα να ζήσουν με τον Lạc Long Quân στις ακτές, ενώ τα άλλα πενήντα με την Âu Cơ στα βουνά. Ωστόσο, υποσχέθηκαν ότι παρά την απόσταση και τον χωρισμό, πρέπει να φροντίζουν ο ένας τον άλλον και να είναι πάντα εκεί για να βοηθήσουν σε περίπτωση που κάποιος έχει ανάγκη. 

Έτσι, ο Lạc Long Quân έφερε τα πενήντα παιδιά στην ακτή και χώρισε τις περιοχές για να κυβερνήσουν. Τους δίδαξε την τέχνη του ψαρέματος και του τατουάζ για να τρομάζουν τα θαλάσσια πλάσματα καθώς βουτούν και κυνηγούν για την τροφή τους.Τους εκπαίδευσε επίσης να καλλιεργούν το ρύζι και να το μαγειρεύουν σε σωλήνες μπαμπού. 


Ο Lạc Long Quân και η Âu Cơ με τα εκατό παιδιά τους
_____________

Η Âu Cơ, που έφερε τα πενήντα παιδιά στα βουνά, μοίρασε επίσης τις περιοχές της για να κυβερνήσουν.Τους έμαθαν να ζουν σε ζούγκλες και βουνά, να εκτρέφουν ζώα, να καλλιεργούν το έδαφος και να φυτεύουν οπωροφόρα δέντρα για τροφή. Έμαθαν να χτίζουν σπίτια πάνω σε πασσάλους από μπαμπού για να προστατεύονται από τ’ άγρια ζώα. Τα παιδιά του Lạc Long Quân και της Âu Cơ πιστεύεται ότι είναι οι πρόγονοι του Βιετνάμ. Το μεγαλύτερο αγόρι που πήγε με την Âu Cơ έγινε βασιλιάς, ονομάστηκε Hung Vuong, και ίδρυσε την πρωτεύουσά του στο Phong Chau. 


Το μεγαλύτερο αγόρι που πήγε με την Âu Cơ έγινε βασιλιάς και ονομάστηκε Hung Vuong
_____________


«Con Rồng, cháu Tiên» - Aπόγονοι του Δράκου και της Νεράιδας

Όταν ο βασιλιάς πέθανε, ο θρόνος πέρασε στον μεγαλύτερο γιο. Αυτή η διαδοχή συνεχίστηκε για αρκετές γενιές, με κάθε βασιλιά να παίρνει τον τίτλο Hung Vuong, διασφαλίζοντας τη συνέχεια και τη σταθερότητα στο βασίλειο. Ο λαός αγαπούσε και σεβόταν τους ηγεμόνες του, ζώντας με ειρήνη υπό τη σοφή καθοδήγησή τους.

Η ιστορία του Lạc Long Quân και της Âu Cơ έχει περάσει από γενιά σε γενιά, υπενθυμίζοντας στον Βιετναμέζικο λαό την εξαιρετική καταγωγή του. Είναι περήφανοι που είναι απόγονοι ενός δράκου και μιας νεράιδας, όνομα που χρησιμοποιείται συχνά στη βιετναμέζικη ποίηση με υπονοούμενο την έκκληση για αλληλεγγύη μεταξύ των εθνοτικών ομάδων στο Βιετνάμ. Επιπλέον, οι Βιετναμέζοι αποκαλούν ο ένας τον άλλον «συμπατριώτες» με την ίδια σημασία.

Ο θρύλος αυτός είναι μια απόδειξη του βιετναμέζικου πνεύματος, ανθεκτικού, ενωμένου και περήφανου. Οι απόγονοι του Lạc Long Quân και της Âu Cơ συνεχίζουν να υποστηρίζουν τις αξίες των θεϊκών προγόνων τους, να αγαπούν την πολιτιστική τους κληρονομιά και να εργάζονται μαζί για την ευημερία της πατρίδας τους.

Ο Lạc Long Quân και η Âu Cơ, πρόγονοι των Βιετναμέζων
Εικονογράφηση: Tran Xuan Binh
___________


Τα ίχνη της μητριαρχίας στον μύθο του Lạc Long Quân και της Âu Cơ

Ιδωμένος από άλλη οπτική γωνία, ο ιδρυτικός θρύλος της δυναστείας Hồng Bàng δείχνει έναν σκληρό αγώνα, και τελικά ανάμειξη, μεταξύ δύο πατριαρχικών και μητριαρχικών πολιτισμών. Η βόρεια πατριαρχική κουλτούρα εκπροσωπείται από τον Kinh Dương Vương και τους Κινέζους προγόνους του, ενώ η νότια μητριαρχική κουλτούρα από «νεράιδες»  «δράκους» και «νερό»: την Long Nữ, την Âu Cơ, τη λίμνη Động Đình. 

Η πατριαρχία φαίνεται να επικρατεί επιφανειακά: κύρια γραμμή του «οικογενειακού δέντρου» είναι του πατέρα με 100 γιους και καμιά κόρη. Όμως, στο βάθος, η μητριαρχία φαίνεται να κερδίζει: Ο Lạc Long Quân φαίνεται να έχει περισσότερο νότιο αίμα (μητέρα και χώρα) παρά βόρεια κουλτούρα: ο παππούς του De Minh παντρεύτηκε μια νότια γυναίκα (κόρη του Vu Tien), γεννώντας τον Kinh Dương Vương, ο οποίος, με τη σειρά του, παντρεύτηκε την Long Nữ της λίμνης Động Đình στο νότο και γέννησε τον Lạc Long Quân. 

Στο τέλος, 50 γιοι ακολούθησαν τον Lạc Long Quân στη θάλασσα και χάθηκαν από την ιστορία. Τα 50 παιδιά που αργότερα καθιέρωσαν τη βιετναμέζικη ιστορία ήταν τα 50 που ακολούθησαν τη μητέρα τους. Κι ενώ οι Βιετναμέζοι λένε «Είμαστε απόγονοι του Δράκου και της Νεράιδας», αυτός ο πατέρας δράκος είναι ο Động Đình Vương και προέρχεται από τη μητρική οικογένεια του Lạc Long Quân. Έτσι και οι δύο γονείς (δράκος και νεράιδα) είναι κυρίως από τη μητρική τους οικογένεια. 

Η λατρεία της Μητέρας Θεάς, μια καθαρά βιετναμέζικη λαϊκή πεποίθηση, μπορεί να αναχθεί στον ιδρυτικό μύθο του έθνους, με εμφανή τα ίχνη της μητριαρχίας στη βιετναμέζικη, κυρίως νότια κουλτούρα. Πολλά έθιμα εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα στις σημερινές μητριαρχικές εθνοτικές μειονότητες στα υψίπεδα. 

Βιετναμέζοι μελετητές όπως ο Thi Tu και ο Le Thi Nham Tuyet ισχυρίζονται ότι η μητριαρχική πτυχή του μύθου της καταγωγής του Βιετνάμ διαφοροποιεί τη βιετναμέζικη κοινωνία από τη διάδοση της κινεζικής κομφουκιανικής ιδεολογίας, όπως οι Τρεις Υπακοές, που χώριζε τη ζωή μιας γυναίκας σε τρία στάδια: υπακοή στον πατέρα της πριν από το γάμο, υπακοή στον άντρα της μετά το γάμο και υπακοή στους μεγαλύτερους γιους της στη χηρεία. Οι αγώνες των βιετναμέζων γυναικών για απελευθέρωση από την κινεζική πατριαρχία, όταν πλαισιώνονται μέσα σε έναν μύθο μητριαρχικής καταγωγής, γίνονται μεταφορά για τον αντιαποικιακό αγώνα ολόκληρου του έθνους για ανεξαρτησία.


Η Αθάνατη Νεράιδα Âu Cơ
Εικονογράφηση: Tran Xuan Binh
___________

Βιετναμέζικη μητριαρχία και εθνικισμός

Αν και οι βιετναμέζοι ιστορικοί έχουν αντικρουόμενες ιδέες σχετικά με την ιστορία του μύθου της Âu Cơ, η ενσωμάτωση της ιστορίας στη «Βιογραφία της φυλής Hồng Bàng» (Hồng Bàng thị truyện) από μορφωμένες ελίτ του 15ου αιώνα συμπίπτει με την έννοια της επινοημένης παράδοσης. Η βιογραφία, συνυφασμένη με τη μυθολογία, ανιχνεύει την γενεαλογία της αρχαίας βασιλείας του Βιετνάμ.  Αυτό το μεσαιωνικό κείμενο παρέχει ένα παράθυρο στην επινοημένη παράδοση που περιβάλλει το Βασίλειο του Văn Lang, συνδυάζοντας τον μύθο με την ιστορία, πάνω σ' ένα σταθερό νήμα εθνοτικής ταυτότητας, το οποίο συνδέει τον Βιετναμέζικο λαό και τον ξεχωρίζει από τους εχθρούς του.

Η Âu Cơ, η συμβολική θεά μιας κοινής εθνικής καταγωγής του Βιετνάμ στο σύγχρονο εθνικιστικό της πλαίσιο, είναι μια επινοημένη παράδοση, που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πολιτικής εξυγίανσης και αντιαποικιοκρατίας. Η χώρα δεν ήταν ποτέ ομοιογενής ως προς την εθνότητα και τις γλώσσες, αλλά αποτελούνταν από πολλές φυλές χωρίς σαφή όρια. Οι ελίτ κατασκεύασαν τη βιετναμέζικη κοινή καταγωγή για να σχηματίσουν μια «πολιτικά αφυπνισμένη εθνική ομάδα» από ξεχωριστές εθνοτικές φυλές, που μ' αυτόν τον τρόπο θα διαχωριστούν από την αποικιοκρατία.

Ενώ οι μορφωμένες ελίτ επινόησαν αυτούς τους εθνοτικούς δεσμούς με μια κοινή μητέρα γενάρχη, η ποιότητα της εφευρέσεώς τους δεν τους καθιστά λιγότερο πραγματικούς. Οι Βιετναμέζοι έχουν χύσει αίμα και έχουν δώσει τη ζωή τους για την εθνική ανεξαρτησία. Αν και η γη του είναι αρχαία, το Βιετνάμ ως έθνος είναι σύγχρονο. Σημάδι ενός αποτελεσματικού εθνικιστικού κινήματος, λοιπόν, είναι ο συνδυασμός του αρχαίου και του σύγχρονου, έτσι ώστε αυτά τα δύο, δύσκολα να διακρίνονται ή να μην αξίζει καν να τα διακρίνουμε, σε σύγκριση με μια πιο ρομαντική ιδέα ενός «κοινού πλακούντα». 


Η Âu Cơ, συμβολική θεά της κοινής εθνικής καταγωγής του Βιετνάμ
Εικονογράφηση: Tran Xuan Binh
__________


Σημειώσεις

  • Kinh Dương Vương: είναι μια θρυλική αρχαία βιετναμέζικη φιγούρα, που κυβέρνησε το κρατίδιο Xích Quỷ (Χώρα των Κόκκινων Δαιμόνων) από το 2879 έως το  2792 π.Χ. και θεωρείται ιδρυτής της δυναστείας Hồng Bàng (2879 - 258 π.Χ.) Το πραγματικό του όνομα ήταν Lộc Tục και ήταν έξυπνος και ευγενικός. Ο πατέρας του, αυτοκράτορας Minh τον προτιμούσε ως διάδοχο στον θρόνο, αλλά ο Lộc Tục θέλησε να παραιτηθεί υπέρ του αδελφού του, Đế Nghi. Ο αυτοκράτορας Minh εγκατέστησε αμέσως τον Nghi ως διάδοχό του, για να κυβερνήσει τη Βόρεια γη και διόρισε τον Lộc Tục ως Kinh Dương Vương για να κυβερνήσει τη νότια γη, την Xích Quỷ. 
  • Η λίμνη Động Đình είναι μια μεγάλη, ρηχή λίμνη στη βορειοανατολική επαρχία Χουνάν, στην Κίνα. Ένας Βασιλιάς Δράκος, ο Động Đình Vương, ζει στον πυθμένα της λίμνης και είναι ο παππούς του Lạc Long Quân. Σύμφωνα με την κινέζικη και βιετναμέζικη  λαογραφία, όπου υπάρχει νερό - ποτάμια, λίμνες, θάλασσες, λιμνοθάλασσες - υπάρχει ένας βασιλιάς Δράκος. Η κατοικία του Βασιλιά Δράκου ονομάζεται Long Cung (παλάτι του νερού).
  • Đế Ly : θεωρείται ο έκτος βασιλιάς της φυλής Shennong - Thần Nông της Κίνας και πατέρας της Âu Cơ.

Ο Lạc Long Quân και η Âu Cơ με τα εκατό παιδιά τους
______________


ΠΗΓΕΣ


Copyright © 15/1/2025 Γεωργία Δημητροπούλου