Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εργασίες μαθητών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εργασίες μαθητών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

"...τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: " μαθητικά της τέχνης πονήματα ....επ' αφορμή Καβάφη



Κωνσταντίνος Τσιλιμπάρης, Το νόημα της ζωής

Ακούγεται το τραγούδι των Evanescence, My immortal 



Σημασία θα έχει πάντα το ταξίδι....


     Ανεβαίνοντας  ο άνθρωπος το πρώτο σκαλί της  ζωής πρέπει σιγά σίγα να ορίζει τις επιλογές  της  ζωής του , τους στόχους του , έτσι ώστε να  γνωρίσει  το βαθύτερο  νόημα της  ζωής .
Journey Around the World by Christian Schloe.
Journey Around the World by Christian Schloe.
     Οι στόχοι και οι προτεραιότητες που βάζουμε στη ζωή μας  μάς βοηθούν να αντιμετωπίζουμε με σύνεση και σοβαρότητα τις  δυσκολίες που  τυχόν  θα βρούμε. Σ’ αυτό θα μας βοηθήσει  η μάθηση, η καλλιέργεια της  ψυχής μας, οι συναναστροφές μας  και  η συνεχής μελέτη  και εκπαίδευση.
     Μαθαίνουμε από  τα  λάθη  μας, γεμίζουμε  εμπειρίες  και φτιάχνουμε μια προσωπικότητα  δυνατή που δεν παρασύρεται  εύκολα  από  εξωτερικά  ερεθίσματα τέτοια  που μπορούν  να  μας  βγάλουν  έξω  από  τον  στόχο  μας. 
Έτσι πλησιάζουμε,  όσο  περισσότερο  μπορούμε,  στο  βαθύτερο νόημα της  ζωής  που για μένα είναι να ορίζω  εγώ  τη ζωή  μου, να  έχω  αξιοπρέπεια  και αυτοσεβασμό, να  είμαι μια  ξεχωριστή  προσωπικότητα και  να μην «άγομαι  και φέρομαι»  όπως οι μάζες, πάντα να έχω την αίσθηση  του μέτρου και τη δύναμη  να  μπορώ να προσφέρω στο συνάνθρωπο μου.
     Τέλος,  ξετυλίγοντας  το νήμα της  ζωής σου που  αρχίζει, πόσα  στ’ αλήθεια μπορείς να ονειρευτείς ;  Άσχετα αν φτάσεις στο τέλος των στόχων σου ἠ όχι σημασία για σένα θα έχει  πάντα το ταξίδι και όλα όσα  συνάντησες  σε  αυτήν την  διαδρομή……

Σταματία Σαλάπα 




Παναγιώτης Ξηντάρας,  Πράσινο 



«Η ζωή είναι όμορφη οποιαδήποτε και εάν είναι».

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος αναρωτιέται για το νόημα της ζωής. Όλοι οι κλάδοι των επιστημών και της τεχνολογίας έχουν αναπτυχθεί, ο άνθρωπος έχει ταξιδέψει στο διάστημα, κι όμως, …! Για το νόημα της ζωής πάνω στη γη, απάντηση αποδεκτή από όλους, ακόμα δεν έχει δοθεί. Πολλοί έχουν προσπαθήσει, κάποιοι μάλιστα αφιέρωσαν όλης τους τη ζωή σ’ αυτό.

Τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας άλλοτε αισιόδοξα, άλλοτε ανησυχητικά και απαισιόδοξα. «Η ζωή, είναι ένα εκκρεμές που κινείται μεταξύ πόνου και απελπισίας», μας λέει ο Γερμανός φιλόσοφος Arthur Schopenhauer, «Μοναχική, φτωχή, απαίσια και σκληρή είναι η ζωή», μας λέει ο επίσης φιλόσοφος Thomas Hobbes. 

Και εκεί που είμαστε έτοιμοι να μελαγχολήσουμε, ακούμε φράσεις χιουμοριστικές από ανθρώπους που είδαν τη ζωή σαν ένα αστείο, «Μην παίρνετε τη ζωή πολύ στα σοβαρά. Όπως και να ‘χει κανένας δεν βγαίνει από αυτήν ζωντανός», λέει ο  Αμερικανός συγγραφέας Elbert Hubbard ή «Η ζωή έγινε απίστευτα καλύτερη από τότε που αναγκάστηκα να μην την παίρνω στα σοβαρά», λέει ο Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Hunter Thompson. Ευτυχώς λοιπόν, υπάρχει και αυτή η πλευρά! 

Και τότε, έρχεται ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Επίκουρος, να μας θυμίσει ότι η ζωή είναι πολύ σύντομη και να μας ψιθυρίσει στο αυτί «Μια φορά υπάρχουμε, δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξουμε δυο φορές και μάλλον δεν θα υπάρξουμε ποτέ ξανά». «Μικρή αστραπή η ζωή μας», συμφωνεί και ο αξέχαστος Νίκος Καζαντζάκης «μα προφταίνουμε» συμπληρώνει. Προφταίνουμε; Και αν δεν προφταίνουμε να κάνουμε όσα επιθυμούμε; «Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι  δεν ποθήσαμε αρκετά», θα μας απαντήσει. Άλλωστε, «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα».

Δεν έχει αξία λοιπόν, τόσο το να ζήσουμε πολύ, αλλά το να ζήσουμε καλά και αξιοπρεπώς. Και πως γίνεται αυτό; Μια πρόταση έρχεται μέσα από τα λόγια του πρώτου ασκητή του Χριστιανισμού Αντωνίου του Μέγα, «Η ζωή είναι πάρα πολύ σύντομη και πρέπει να φροντίζουμε, όχι για την απόκτηση υλικών αγαθών, αλλά αιώνιων, όπως η σωφροσύνη, η ανδρεία, η αρετή και η αγάπη». Και ο γνωστός σε όλους Βραζιλιάνος συγγραφέας Paolo Coelho, όμως έχει μια ιδέα. Μας προτείνει να κοιτάξουμε δίπλα μας και να πάρουμε παράδειγμα από τα παιδιά «Τα παιδιά, μπορούν να διδάξουν τρία πράγματα στους μεγάλους» λέει, «Πρώτον να χαίρονται χωρίς να υπάρχει λόγος , δεύτερον να ασχολούνται πάντα με κάτι και τρίτον να απαιτούν με όλη τους τη δύναμη αυτό που επιθυμούν». 

Πως θα τα κάνουμε όμως, όλα αυτά, τόσο σύντομα και σωστά, αναρωτιόμαστε. Χωράει λάθη η ζωή; Τα συγχωρεί; «Μα η ζωή ενός ανθρώπου είναι ενδιαφέρουσα κυρίως όταν έχει αποτύχει, γιατί αυτό σημαίνει ότι προσπάθησε να ξεπεράσει τον εαυτό του», λέει ο Γάλλος πολιτικός Georges Clemenceau. «Σαν το ποδήλατο δηλαδή η ζωή, για να διατηρήσεις την ισορροπία σου πρέπει να συνεχίσεις να κινείσαι», λέει κάποιος ανώνυμος. 

Δεν μπορεί όμως, θα υπάρχει κάτι βασικό που σίγουρα, εάν λείπει από τη ζωή, αυτή δεν θα έχει κανένα νόημα. Η αγάπη, λένε οι περισσότεροι. «Η αγάπη είναι ζωή και εάν δεν έχεις αγάπη, σίγουρα δεν έχεις ζωή», λέει ο Ιταλικής καταγωγής συγγραφέας και διδάσκαλος Leo Buscaglia. Η προσφορά στους άλλους, θα πει ένας εξίσου σημαντικός αριθμός ανθρώπων «Να ντρέπεσαι να πεθάνεις, πριν να έχεις κερδίσει μια νίκη για λογαριασμό της ανθρωπότητας», μας λέει ο Αμερικανός Horace Mann. 

Άπειρες σκέψεις, απ’ ότι φαίνεται, κανείς δεν μπορεί να δώσει μια μόνο απάντηση στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής. Άλλωστε δεν υπάρχει ένας τρόπος σκέψης, είναι τόσα τα νοήματα, όσα και οι άνθρωποι. Ή μπορεί να μην έχει κανένα νόημα τελικά. Μπορεί να είναι σαν το χορό. Χορεύεις, γιατί απλώς το ευχαριστιέσαι. Προσωπικά, κρατάω σαν απάντηση, τη ρήση του Γερμανού συγγραφέα και πολιτικού Johann Wolfgang Goethe, «Η ζωή είναι όμορφη οποιαδήποτε και εάν είναι».

Νεφέλη Ρεμπάπη




Γαβριέλλα Ζαννιδάκη



 Όλοι είμαστε ίσοι..

Το βαθύτερο νόημα της ζωής για μένα δε σχετίζεται με κάποιο υλικό αγαθό ή στόχο. Το βαθύτερο νόημα της ζωής είναι καθαρά θέμα ψυχολογικό. 

Η αποδοχή του εαυτού σου, αρχικά από εσένα τον ίδιο και μετά από τους άλλους.

Το να αποδέχεσαι κι εσύ ο ίδιος τους άλλους όπως είναι. Ο καθένας είναι διαφορετικός, όμως όλοι είμαστε ίσοι. Ο πλούσιος με το φτωχό, ο τίμιος και ο πονηρός, ο άντρας και η γυναίκα, το παιδί και ο ενήλικας.

 ΌΛΟΙ ΕΊΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ.

Έτσι, λοιπόν, για να ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να αποδεκτείς τον εαυτό σου με τα «καλά» και τα «κακά» του, καθώς και τους άλλους. 

Αλλά να ξυπνάς και να κοιμάσαι με την ιδέα πως όλοι είμαστε ίσοι.





Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου



Τρόσκου Ευγενία



Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα..........


Life is a balance of holding on and letting go ~RumiΤο πιο σημαντικό, κατά την άποψή μου, είναι να προσπαθήσεις να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου και να πετύχεις τους στόχους σου, χωρίς να  χάσεις την αξιοπρέπειά σου. 

Επειδή στη ζωή δεν έρχονται όλα όπως τα θέλεις και χρειάζεται να κάνεις υποχωρήσεις, πρέπει να προσέξεις τους ανθρώπους που συναναστρέφεσαι. Θα πρέπει να είναι άτομα που εκτός από ευχάριστη παρέα, θα έχουν να σου προσφέρουν και άλλα πράγματα, είτε γνώσεις, είτε εμπειρίες και βοήθεια όταν την χρειάζεσαι. 

Καμιά φορά όμως παρασύρεσαι και ακολουθείς υπερβολικές τάσεις της κάθε εποχής και κάνεις λάθος επιλογές στις συναναστροφές σου. Μέσα από αυτούς τους ανθρώπους, τις λάθος επιλογές αλλά και το πέρασμα του χρόνου, θα αποκτήσεις εμπειρία η οποία δε χάνεται και σε ακολουθεί σε όλη τη ζωή σου. Μέσω αυτής της εμπειρίας πρέπει να βρεις τρόπο να ξεχωρίζεις τις καταστάσεις που προκύπτουν και να τις αντιμετωπίζεις όλο και πιο αισιόδοξα, κρατώντας στο τέλος μόνο τα θετικά στοιχεία.

 Έτσι θα μπορείς να απολαμβάνεις τη ζωή και την κάθε στιγμή της, προσπερνώντας τις δυσκολίες που εμφανίζονται. 

Τσαβαλιά Γεωργία 



Η ζωή είναι σκηνή, πάθος .... πρόβα διαρκείας....
                                                         
Πολλοί λένε ότι το βαθύτερο νόημα της ζωής είναι η οικογένεια,η φιλία και γενικά οι σχέσεις που αναπτύσσεις κατά τη διάρκεια της ζωής σου. Ενώ πιστεύω ότι εν μέρει αυτό αληθεύει,δε νομίζω ότι οι σχέσεις που δημιουργούμε ή δημιουργούνται ματαξύ μας μπορούν να αποτελούν ακόμα και το μικρότερο μέρος του νοήματος της ζωής μας. Προσωπικά,δεν πιστεύω ότι το βαθύτερο νόημα της ζωής μπορεί να περιγραφεί,διότι κανένας δεν έχει πραγματική αντικειμενικότητα.Το μυαλό μας βομβαρδίζεται συνεχώς από εικόνες,ήχους και γενικά πληροφορίες κάνοντάς το αδύνατο να μην επηρεαστούν τα πιστεύω και οι ιδέες μας. Από το πιο απλό εως το πιο περίπλοκο θέμα θα υπάρχουν πάντα διαφορετικές γνώμες και εφόσον πιστεύεις ότι μια γνώμη ή μια πράξη κάποιου άλλου είναι λάθος-κάποιες φορές και άθελά σου - μεροληπτείς

.Ένα πράγμα για το οποίο είμαι απολύτως σίγουρη είναι ότι " το φως στο τέλος του τούνελ δεν υπάρχει." Το τούνελ είναι όλο μαύρο. Όμως υπάρχει ένας καθρέπτης και το φως είναι όλα αυτά που έκανες πριν πεθάνεις. Και όσο περιορίζεις τη ζωή σου περιμένοντας και πιστεύοντας ότι στον παράδεισο, δηλαδή στο τέλος του τούνελ, θα μπορέσεις να κάνεις οτιδήποτε θέλεις,οτιδήποτε δεν έκανες στην ζωή σου, τόσο πιο αποδυναμωμένο είναι το φως. 

Παρόλο που, όταν λέμε τη λέξη ζωή εννοούμε ότι κάποιος αναπνέει,ότι κτυπάει η καρδιά του και ότι στις φλέβες του τρέχει αίμα, η ζωή και το να ζείς τη ζωή σου διαφέρει. Όλοι μπορούνε να πούνε - ή στη συγκεκριμένη περίπτωση να γράψουν - τα κλισέ, τα κοινότοπα ότι " το νόημα της ζωής είναι η φιλία, έρωτας η οικογένεια"  αλλά δεν αληθεύει. 

Η ζωή είναι για να κάνεις αυτά που θέλεις και για να νιώθεις αυτά που θέλεις - ή και δεν θέλεις -να νιώθεις. Προσωπικά, η ζωή για εμένα είναι μουσική, χορός, είναι η σκηνή και το μικρόφωνο.... ο προβολέας και το άδειο θέατρο........ακόμα και η υφή του χαρτιού που είναι τυπωμένα τα λόγια σου......Η ζωή είναι το άγχος που έχεις πριν την παράσταση, οι ''πεταλούδες'' που νιώθεις στο στομάχι σου, είναι οι εξάψεις, οι λύπες και ο ενθουσιασμός. 

Ακόμα και όταν προσπαθεις να το αποφύγεις δεν μπορείς να μη γράψεις κάποιες κοινοτοπίες. Κυρίως για το λόγο που έγιναν κοινοτοπίες. Παρ'όλα αυτά όμως δεν νομίζω ότι κανένας θα μπορέσει να βρει ποτέ το βαθύτερο νόημα της ζωής. Όχι μόνο επειδή διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο αλλά και επειδή το να κάτσεις να σκεφτείς τι σημαίνει ζωή για σένα και πραγματικά να το βρεις χρειάζεται ένα πολύ υψηλό επίπεδο αυτοκριτικής αλλά και αυτοαποδοχής, γαλήνης και χάους που ένας κοινός άνθρωπος δεν έχει.

Δανάη Καλούδη

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Η δική μου Ελλάδα, ήλιος, θάλασσα, νησιά, λέξεις ελληνικές.......


Νεφέλη Κυριακού, Γ΄τάξη, 3ο Γυμνάσιο Βύρωνα, σχολ. έτος 2013-14
Εργασία στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας [Ενότητα 1η, Η Ελλάδα στον κόσμο]



Η Νεφέλη, με τις εικόνες που μάζεψε από το καλοκαίρι και έντυσε μουσικά [Santigold Disparate Youth], μας ταξιδεύει στη δική της Ελλάδα: ήλιος, θάλασσα, νησιά, λέξεις ελληνικές που ταξίδεψαν παντού.. έδωσαν.. πήραν. 

Σεβασμός στην Ελλάδα … «αιδώς».. άλλη μια ξεχασμένη λέξη από φίλους, εταίρους … και από μας τους ίδιους… δυστυχώς!!!!!! 


Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

Η δύναμη της ενσυναίσθησης: από τη λογοτεχνία στην ψυχολογία





Αφορμή για την εργασία ήταν το παρακάτω απόσπασμα από τις "Πρώτες Ενθυμήσεις" της Πηνελόπης Δέλτα: 

"Θυμούμαι μια μέρα, ένα μεσημέρι (ήμουν κάπου 9-10 ετών;) ένας στρειδάς άνοιγε στρείδια στην πίσω πόρτα του σπιτιού μας (στο καινούριο, δικό μας σπίτι) και ο πατέρας έτρωγε μερικά, και όλο άνοιγε στρείδια ο στρειδάς και τ' αράδιαζε στην πιατέλα για το τραπέζι, και διάλεγε κανένα ο πατέρας και το έτρωγε. Και αφού γέμισε η πιατέλα, τα μέτρησε ο πατέρας, μέτρησε πόσα είχε φάγει και του τα πλήρωσε έξι γροσάκια* τη δωδεκάδα, αντί τέσσερα που τα πλήρωναν άλλη φορά.

«Είναι μεγάλα και πολύ φρέσκα», μου είπε ανεβαίνοντας την πίσω σκάλα προς την τραπεζαρία. O στρειδάς είχε ευχαριστήσει μ' ένα χαμόγελο που πήγαινε ως τ' αυτιά του, χτυπώντας καρδιά και μέτωπο επανειλημμένως.

«Τον πλήρωσες;», ρώτησε η μητέρα, σαν μπήκαμε στην τραπεζαρία.

«Ναι».

«Πόσες δωδεκάδες;»

«Τόσες». Και της είπε.

«Και πόσα τα πλήρωσες;»

«Έξι γροσάκια τη δωδεκάδα».

«Καημένε Μανόλη! Τέσσερα είναι η τιμή τους».

«Είναι μεγάλα και πολύ φρέσκα».

«Άσχημα έκανες! Πολύ άσχημα! Έτσι τον κακομαθαίνεις, και θα γυρεύει στο μέλλον πάντα έξι γρόσια!»

«Ωχ, καημένη γυναίκα! Πώς θα ζήσει και αυτός, αν δεν πληρώσεις τον κόπο του και τον καιρό του;», καλόβουλα είπε ο πατέρας.

O λόγος αυτός ήταν ένας σταθμός στη ζωή μου. Ως τότε δεν είχα σκεφθεί, παζαρεύοντας, όπως τύχαινε συχνά, για χόρτα και άλλα, παρά πώς να κάνω την οικονομία του σπιτιού και να κάνω τα καλά μου, να κόψω το γροσάκι του πουλητή που χτυπούσε την πόρτα. Πρώτη φορά είδα και την άλλη μεριά του προβλήματος, πως κοντά στην οικονομία μας στέκουνταν και για τον άλλο η ανάγκη να ζήσει, να βγάλει το ψωμί του, να πληρωθεί η εργασία του κατά την αξία της."






Ο πατέρας της αφηγήτριας, ο γνωστός πολιτικός, βουλευτής και βενιζελικός υπουργός Εμμανουήλ Μπενάκης, διαθέτει, σύμφωνα με την Πηνελόπη, κοντά στ' άλλα του γνωρίσματα, γενναιοδωρία, μεγαλοψυχία, ανθρωπιά και κατανόηση. Μπαίνει στη θέση του απλού δουλευτή, αποτιμά δίκαια το μόχθο του, αναγνωρίζει την προσφορά του και την ανάγκη του για ανταμοιβή. 



Ανοίγοντας η συζήτηση, οδηγήθηκε στις έννοιες της συμπάθειας και της ενσυναίσθησης: 
Να την λοιπόν η αφορμή και να και το αποτέλεσμα!!!

Η Άννα, με αφορμή το βίντεο, για το οποίο έγινε λόγος στην τάξη, μας μιλάει για τη διαφορά της συμπάθειας από την ενσυναίσθηση: 





«Σε αντίθεση με την αγάπη, που μοιάζει υπεράνθρωπη αρετή, η συμπάθεια ταιριάζει απολύτως στην ανθρώπινη φύση. Κινούμενο σε μια κλίμακα όπου η θυσία είναι το ένα άκρο και η εκδίκηση το άλλο, κάθε αίσθημα συμπάθειας καλλιεργεί αυθορμήτως τη συνύπαρξη και την ομοίωση ή τη διαφορά με τους άλλους. Ο συνάνθρωπος είναι η χαρά και η λύπη του ανθρώπου.»

«Όταν συναισθάνεσαι απλώς το δράμα ενός ανθρώπου που έχασε την όρασή του, του αγοράζεις ένα ειδικό μπαστούνι ή ένα σκύλο. Όταν, όμως, οδηγείς τη συμπάθεια ως το ακραίο της όριο, έρχεσαι στη θέση του, του δωρίζεις το μάτι σου και γίνεσαι σαν κι αυτόν. Ανάμεσα στους δύο πόλους ξετυλίγεται ολόκληρη η κλίμακα των ανθρώπινων αντιδράσεων που, ευτυχώς, δεν ταξινομούνται. Δεν υπάρχει κώδικας συμπαράστασης και συμπάθειας, όπως δεν υπάρχει εγχειρίδιο υποκρισίας και ασπλαχνίας. Ο καθείς με τον τρόπο του.»

Κ. Παπαγιώργη, Μυστικά της συμπάθειας, εκδόσεις Καστανιώτη

Αυτή η συμπάθεια, οδηγημένη ως το ακραίο της όριο, μάλλον ονομάζεται αλλιώς "ενσυναίσθηση" ! Ελλείψει σχετικού εγχειριδίου, ας βλέπουμε το περιεχόμενο και τις προθέσεις πίσω από τις πράξεις, όχι μόνο τις λέξεις!!

Sympathy for the Devil 

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

Έρωτας στα χιόνια..... θα μπορούσε να τελειώσει κι αλλιώς.....



Και ω του θαύματος εκατηφόριζεν εις το στενόν σοκάκιν την νύκτα αυτήν ο τρελός του χωρίου, ο Αντώνης, άδοντας και χορεύοντας κάτω από το πυκνόν χιόνι. Εξάφνου εσκούντηξεν κάτι σκληρόν όπου είχε σκεπάσει το χιόνι. Εσταμάτησε να ιδεί τι ακριβώς είναι. Εκλονίσθη με αυτό που αντίκρισε. Έπαψε να άδει και τάχιστα ακούμβησε τις παλάμες του στο παγωμένον πρόσωπον του μπαρμπα Γιαννιού.

Ήτο παγωμένος. Ο μπαρμπα Γιαννιός άνοιξεν ολίγον τους οφθαλμούς του. Ο τρελός εφώναζεν βοήθεια μέσα στο σκοτάδι.Το απέναντι παράθυρον έτριξεν και εφάνη η σκιά της πολυλογούς γειτόνισσας.

-Τι τρέχει , τι συμβαίνει;
-Κατέβα κάτω.... ο Μπαρμπά Γιαννιός πεθαίνει, αποκρίθηκεν ο τρελός.

Χωρίς να αργοπορεί ουδέ μιαν στιγμήν η πολυλογού εκατέβη τας σκάλας της οικίας της, βγαίνει στο μικρόν σοκάκι και εβοήθησε τον Τρελαντώνη να μεταφέρουν τον μπαρμπά Γιαννιό εντός της οικίας της.

Εξάπλωσαν τον Μπαρμπά Γιαννιό μαζί  με την πατατούκαν του επί της κλίνης. Η πολυλογού έτρεξε να φέρει σπίρτον. Έβρεξεν τα μελανά χείλη του μπαρμπα Γιαννιού. Εφάνη να συνέρχεται. 

Ο μπάρμπα Γιαννιός ήνοιξε τους οφθαλμούς του διάπλατα. Κοιτάζει τριγύρω του και θωρεί εμπροστά του την πολυλογού. Της απλώνει το χέρι και της ψελίζει:

-Γειτόνισσα, γειτόνισσα, πολυλογού και ψεύτρα δεν είπες μια φορά κ’ εσύ, Γιαννιό μου έλα μέσα,  και κλείνει τους οφθαλμούς του, διά παντός αυτή την φορά.-




Σταματία Σαλάππα
Τάξη Γ3
3ο Γυμνάσιο Βύρωνα
Σχολ. έτος 2013-14

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα μέσα από τα μάτια των μαθητών



Η Αλεξία μας θυμίζει την ιστορία του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας





Είμαι η Αρετούσα....... μας εξομολογείται η Ευγενία: Μονόλογος της Αρετούσας με μουσική επένδυση: Beyonce, Broken Hearted Girl.



Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Το τραγούδι ήταν η αφορμή... Εργασίες με αφορμή "Το γεφύρι της Άρτας"




  • Η Βασιλική "έντυσε" την αφήγηση της ιστορίας του γεφυριού της Άρτας με την ερμηνεία του τραγουδιού από τη Μαρία Σουλτάτου σε μουσική Νίκου Παπακώστα.



    • Η Ανθή μπήκε στο σώμα, την ψυχή και τη σκέψη της γυναίκας του Πρωτομάστορα... κι έγινε ένα με το γεφύρι της Άρτας!!!!






      • Η Σταματία έδωσε ένα διαφορετικό τέλος στο γεφύρι της Άρτας: Η Μοίρα τελικά αποφασίζει αλλιώς! Θριαμβεύει η αγάπη και η προσήλωση στο καθήκον!!! Το ζευγάρι παραμένει ενωμένο κι ευτυχισμένο!! Όπως όλοι θα θέλαμε να είναι και στη ζωή!!!!

      Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

      Η ραψωδία Α΄ της Ιλιάδας σε ψηφιακά κόμικς

      Δείτε ψηφιακά κόμικς -διασκευές των σκηνών της ραψωδίας Α΄, που δημιούργησαν μαθητές της Β΄τάξης του Βαρβάκειου Γυμνασίου με το εργαλείο ComicLab V1. 1.


       Συνέλευση Αχαιών, σύγκρουση Αχιλλέα με τον Αγαμέμνονα



       
       

        
        




       

       


       



       


       


       


       


       


      Τσακωμός Δία - Ήρας



      Συγχαρητήρια στα παιδιά και στους συναδέλφους για το συνδυασμό δημιουργικής μάθησης, εποικοδομητικής χρήσης της φηψιακής τεχνολογίας και βέβαια ........διασκέδασης!!!!!

      Τα παραπάνω κόμικς και άλλα ακόμα των μαθητών του Βαρβάκειου Γυμνασίου θα τα βρείτε εδώ  



      Τη ραψωδία Α΄ της Ιλιάδας -ιδιαίτερα δημοφιλή, όπως αποδεικνύεται - διασκεύασαν επίσης σε κόμικ και οι μαθητές του Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου Ρεθύμνου Κρήτης. 

      Δείτε και τη δική τους εκδοχή στην ιστοσελίδα του σχολείου τους

      ................και δοκιμάστε και τις δικές σας δυνάμεις! 

      "Ιδού πεδίον δράσης και δόξης...............λαμπρόν"


      Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

      Ζωρζ Σαρή, Νινέτ

      Δημιουργικές ατομικές ή ομαδικές εργασίες


      1.      Συνεχίστε την ιστορία, γράφοντας το διάλογο ανάμεσα σε μάνα και κόρη, μετά την οριστική πια απαλλαγή της Νινέτ  από τον εφιάλτη της υποτιθέμενης υιοθεσίας.

      2.      Η Νινέτ, μετά την αποκάλυψη της αληθινής καταγωγής της, εξομολογείται τις σκέψεις και τα συναισθήματά της στο ημερολόγιό της.

      3.      Συχνά τα παιδιά βιώνουν έντονα άγχη, ανασφάλειες και φόβους. Σας έχει συμβεί κάτι παρόμοιο;
      • Αν ναι, μιλήστε γι αυτό υποθέτοντας πως γράφετε στον/στην καλύτερο σας φίλο/η ή  στο ημερολόγιό σας
      • Αν όχι, αναζητήστε σχετικό υλικό στο διαδίκτυο (και γράψτε ένα σύντομο άρθρο υποδυόμενος/η τον ψυχολόγο που συμβουλεύει τους γονείς σχετικά με τους παιδικούς φόβους και άγχη. 

      Μπορείτε να επισκεφτείτε τις εξής ηλεκτρονικές διευθύνσεις:        


      4.      Εκφράστε με στίχους ή μια ζωγραφιά τα συναισθήματα χαράς και λύτρωσης της Νινέτ, όταν ακούει την εξομολόγηση της μητέρας της.

      5.      Βρείτε πίνακα/ες, μουσικό/ά  κομμάτι/α  που θα μπορούσαν να εκφράζουν αντίστοιχα συναισθήματα μ' εκείνα της Έμμας ή της Νινέτ.


      6.      Αποδώστε τις  εντυπώσεις σας από το κείμενο μ’ ένα βίντεο ή μια παρουσίαση (movie maker, power point) χρησιμοποιώντας φωτογραφίες, πίνακες, μουσική και χαρακτηριστικές εκφράσεις ή αποσπάσματα του κειμένου.


      Ιδού κάποιες από τις δημιουργικές εργασίες μαθητών του Α3 τμήματος του 3ου Γυμνασίου Βύρωνα, τη σχολική χρονιά που μας πέρασε (2011-2012).


      • Σωτήρης Ρεκούμης



      • Κωνσταντίνος Τσιλιμπάρης και Γιάννης Πανταζής


      • Αιμίλιος Σιδηρόπουλος




      • Ανθή Παπαδοπούλου