Κόλπος Hạ Long, μια Παγκόσμια Φυσική Κληρονομιά του Βιετνάμ
Από την αρχαιότητα, ο κόλπος Hạ Long στα βορειοανατολικά του Βιετνάμ αποκαλείται από τον μεγάλο εθνικό ποιητή Nguyễn Trãi «ένα θαύμα της γης χτισμένο στη μέση του ουρανού». Πολλές φορές αναγνωρισμένος από την UNESCO ως Παγκόσμια Φυσική Κληρονομιά, δεν προσελκύει τουρίστες μόνο χάρη στη μαγευτική και μυστηριώδη ομορφιά των ασβεστολιθικών βουνών, των νεραϊδοσπηλαίων και των καταγάλανων παραλιών. Έχει επίσης μεγάλη πολιτιστική σημασία, καθώς είναι ένα από τα πρώτα οχυρά ενάντια στους ξένους εισβολείς, όταν το Βιετνάμ ήταν ακόμα μια μικρή, απομονωμένη χώρα.
Θρύλοι και ιστορίες, που μεταφέρονται μέσω γενεών και έχουν γίνει σημαντικό μέρος του πολιτισμού της περιοχής, καταδεικνύουν επίσης τον πατριωτισμό και την αποφασιστικότητα του βιετναμέζικου λαού στην υπεράσπιση της πατρίδας του, αυξάνοντας έτσι το μυστήριο και τη γοητεία του κόλπου Hạ Long, μιας μοναδικής και περήφανης φυσικής κληρονομιάς του έθνους.
«Hạ Long» στα βιετναμέζικα σημαίνει «Δράκος που κατεβαίνει πετώντας». Πριν από τον 19ο αιώνα, το όνομα αυτό δεν καταγραφόταν στα αρχαία βιετναμέζικα έγγραφα, αλλά η περιοχή ήταν κυρίως γνωστή ως Giao Châu, Lục Thủy, An Bang, An Quảng, Hải Đông, Hoa Phong, Nghiêu Phong. Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα εμφανίστηκε το όνομα «Hạ Long» στους γαλλικούς ναυτικούς χάρτες του κόλπου Tonkin και σε ορισμένες γαλλικές και βιετναμέζικες εφημερίδες. Η γαλλόφωνη εφημερίδα «Hai Phong News» ανέφερε: «Ένας Δράκος εμφανίζεται στον κόλπο Hạ Long».
Η ιστορία συνοψίζεται ως εξής: Ο Υπολοχαγός Legderin, καπετάνιος του πλοίου Avalence και πολλοί ναύτες αντιμετώπισαν ένα ζευγάρι γιγάντια θαλάσσια φίδια στον κόλπο Ha Long τρεις φορές το 1898, το 1900, το 1902. Οι Ευρωπαίοι συνέδεσαν αυτό το ζώο με τον Δράκο της Ασιατικής παράδοσης. Λόγω της εμφάνισης του παράξενου ζώου σε σχήμα Δράκου, αυτή η θαλάσσια περιοχή ονομάστηκε «Vịnh Hạ Long».
Quang Ninh Culture and Arts, from a Perspective Quang Ninh, 2002
__________
Hạ Long, ο θρύλος του «Δράκου που εφορμά»
Λέγεται ότι χιλιάδες χρόνια πριν, στην περίοδο της θρυλικής δυναστείας Hùng, το νεοσύστατο Βιετνάμ βρισκόταν υπό συνεχή απειλή εισβολής από ισχυρές δυνάμεις από τον Βορρά, τους Κινέζους και τους Μογγόλους. Αν και το ορεινό έδαφος προστάτευε τα βόρεια σύνορα του Βιετνάμ, η ανατολική ακτή παρέμενε ευάλωτη σε επιθέσεις. Ο αυτοκράτορας Jade, είδε τα δεινά του Βιετναμέζικου λαού και έστειλε μια οικογένεια δράκων, τη Μητέρα Δράκο και τα παιδιά της, για να βοηθήσει τον βιετναμέζικο λαό και να προστατεύσει τον αναπτυσσόμενο πολιτισμό του.
Ήρθε η μέρα που ο βιετναμέζικος στρατός συγκεντρώθηκε κατά μήκος της ακτής στην ενδοχώρα, με τον στόλο στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, να εμποδίζει την πρώτη γραμμή εισβολής. Ήταν αυτή η στιγμή που οι δράκοι κατέβηκαν από τον ουρανό για να υποστηρίξουν το ναυτικό του Βιετνάμ. Όταν τα εχθρικά πλοία από τη θάλασσα προχώρησαν στην ακτή, οι Δράκοι έφτυσαν αμέτρητα σμαράγδια, που ξαφνικά μεταμορφώθηκαν σε χιλιάδες βραχονησίδες στη θάλασσα, δημιουργώντας ένα συμπαγές πέτρινο τείχος μεταξύ ουρανού και γης, αποθαρρυντικό για τυχόν μελλοντικές εισβολές.
Σύμφωνα με το μύθο, αυτά τα σμαράγδια ήταν στην πραγματικότητα τα δόντια της Μητέρας Δράκου και των παιδιών της, που αποφάσισαν να μείνουν στη γη, για να προστατεύσουν την εθνική κυριαρχία του Βιετνάμ και για να βοηθήσουν τον βιετναμέζικο λαό με τις γεωργικές και κτηνοτροφικές υποδομές, απαραίτητες για να συντηρηθεί ένα διαρκώς αναπτυσσόμενο έθνος. Η ειρήνη επέστρεψε στη χώρα και για να τιμήσουν την παρέμβαση της Μητέρας Δράκου και των παιδιών της, οι Βιετναμέζοι ονόμασαν τον κόλπο: «Hạ Long» («Δράκος που κατεβαίνει πετώντας») και την περιοχή όπου προσγειώθηκαν τα παιδιά της, «Bái Tử Long», που σημαίνει «Υποκλίνομαι και δείχνω σεβασμό στα παιδιά του δράκου».
Ίσως ένας από τους πιο τραγικούς και ρομαντικούς θρύλους του κόλπου Hạ Long, είναι η ιστορία του σπηλαίου Trinh Như και του σπηλαίου Trống, που βρίσκονται το ένα απέναντι από το άλλο, περίπου 15 χιλιόμετρα νότια της παραλίας Bãi Cháy.
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στο νησί η όμορφη κόρη ενός ψαρά. Καταγόταν από φτωχή οικογένεια αλλά μια μέρα ένας πλούσιος άντρας θαμπώθηκε από την ομορφιά της και της έκανε πρόταση γάμου. Η κοπέλα ήταν ήδη αρραβωνιασμένη με έναν άλλον ψαρά, τον οποίο αγαπούσε πολύ και έτσι αρνήθηκε την πρόταση του πλούσιου. Αγανακτισμένος με την άρνησή της, ο πλούσιος άντρας την εξόρισε σ’ ένα έρημο νησί. Εκεί, το κορίτσι περίμενε με ανυπομονησία την επιστροφή του αγαπημένου της, που ψάρευε και πουλούσε τα ψάρια στην αγορά για να ετοιμάσει τον γάμο τους. Μια βροχερή και θυελλώδη νύχτα όμως, το κορίτσι, πεινασμένο και εξαντλημένο έγινε πέτρα.
Ο αρραβωνιαστικός της κοπέλας, που είχε μάθει την τύχη της, έψαξε όλο τον κόλπο προσπαθώντας να βρει τη χαμένη του αγάπη, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια μιας θυελλώδους νύχτας, η βάρκα του αγοριού έγινε κομμάτια, ο ίδιος ξεβράστηκε σ' ένα έρημο νησί και με μιας την είδε. Προσπάθησε να την πλησιάσει, να της μιλήσει, αλλά μάταια: ο αέρας παρέσερνε τα λόγια του. Προσπάθησε να τραβήξει την προσοχή της πετώντας πέτρες σ' έναν γκρεμό, αλλά και πάλι, χωρίς αποτέλεσμα. Το αγόρι προσπάθησε ξανά και ξανά, μέχρι που μάτωσαν τα χέρια του και έγινε κι ο ίδιος πέτρα.
Σήμερα, στην καρδιά του σπηλαίου Trinh Như, υπάρχει ένα πέτρινο άγαλμα γυναίκας με μακριά μαλλιά, που κοιτάζει προς τη θάλασσα με ελπίδα και απόγνωση και πιστεύεται ότι είναι η νεαρή παρθένα της ιστορίας, σύμβολο αιώνιας αγάπης. Δεδομένου ότι οι δύο εραστές δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να παντρευτούν, οι ντόπιοι αποφάσισαν να ονομάσουν το σπήλαιο «Trinh Như» ή «Παρθένο Σπήλαιο».
Στην οροφή του σπηλαίου Trống υπάρχουν συστάδες ασημόλευκων σταλακτιτών και ένα πέτρινο άγαλμα ενός νεαρού άνδρα που στέκεται απέναντι από το σπήλαιο Trinh Như. Όταν οι ακτίνες του φωτός διεισδύουν στο εσωτερικό, το σπήλαιο Trống γίνεται μαγικά όμορφο. Ταυτόχρονα, οι επισκέπτες μπορούν επίσης να ακούσουν τον ήχο της θαλασσινής αύρας, που πνέει μέσα από τις σχισμές των βράχων και αντηχεί σε όλο το σπήλαιο, δημιουργώντας μια σαγηνευτική μελωδία.
Οι δύο σπηλιές απέχουν μόλις 700 μέτρα μεταξύ τους. Τις θυελλώδεις μέρες, όταν περνούν από αυτό το μέρος, οι άνθρωποι ακούνε τον ήχο του ανέμου να χτυπά στα τοιχώματα της σπηλιάς σαν τύμπανο. Πιστεύουν ότι συμβολίζει την αγάπη και τους όρκους του ζευγαριού.
- Στον πόλεμο κατά των Μογγόλων τον 13ο αιώνα, ο Trần Hưng Đạo (1228–1300), ήταν ο αρχιστράτηγος που φύτεψε κατά μήκος της κοίτης του ποταμού Bạch Đằng ξύλινους πασσάλους με χαλύβδινες μύτες, που δεν φαίνονταν κατά τη διάρκεια της παλίρροιας, για να καταστρέψει έτσι τα πλοία του εχθρού. Αυτή η έξυπνη στρατηγική δημιούργησε μια ηχηρή νίκη, βοηθώντας στη διατήρηση των συνόρων της χώρας. Μετά από αυτό, είχαν απομείνει πολλοί ξύλινοι πάσσαλοι στη σπηλιά, έτσι οι άνθρωποι το ονόμασαν Σπήλαιο Dau Go, παρερμηνεύοντας τη λέξη «Giau Go» (κρυμμένο ξύλο).
- Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, κατά τις θυελλώδεις μέρες, οι ψαράδες έβρισκαν καταφύγιο στο νησί Đầu Gỗ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το νησί έχει σχήμα τόξου, ακριβώς μπροστά από την είσοδο του σπηλαίου, κάτι που εξασφαλίζει στους ψαράδες καταφύγιο. Μετά τις καταιγίδες τα καΐκια χρειαζόταν να επισκευαστούν και στην πορεία οι ψαράδες άφηναν πίσω τους πολλά ξύλα. Αυτά τα ξύλα θα βρίσκονταν στην κορυφή του σπηλαίου, εξ ου και το όνομα «Ξύλινο Σπήλαιο».
- Η τελευταία εκδοχή θεωρεί ότι η ονομασία του σπηλαίου οφείλεται στο μοναδικό σχήμα του, που μοιάζει με γιγάντιο ξυλόδεντρο.
Σημειώσεις
- Nguyễn Trãi: (1380–1442) ήταν ένας επιφανής Βιετναμέζος Κομφουκιανός λόγιος, γνωστός ποιητής, ικανός πολιτικός και στρατηγός. Κατά καιρούς του αποδόθηκαν σχεδόν θαυματουργές ή μυθικές πράξεις, με την ιδιότητά του ως κύριου συμβούλου του αυτοκράτορα Lê Lợi (1385 – 1433), ο οποίος πολέμησε ενάντια στη δυναστεία των Μινγκ και έγινε ο πρώτος βασιλιάς του αποκατεστημένου βασιλείου του Đại Việt. Στον Nguyễn Trãi πιστώνεται η συγγραφή των σημαντικών πολιτικών δηλώσεων του Lê Lợi και η έμπνευση του βιετναμέζικου πληθυσμού να υποστηρίξει την ανοιχτή εξέγερση ενάντια στους ηγεμόνες της δυναστείας Μινγκ.
- Αυτοκράτορας Jade (Αυτοκράτορας του Νεφρίτη Λίθου): Ông Trời και Ngọc Hoàng είναι το βιετναμέζικο όνομα για τον Αυτοκράτορα Jade. Θεωρείται η υπέρτατη θεότητα του Ταοϊσμού. Είναι ο βασιλιάς του Ουρανού. Κρατάει στα χέρια του όλη τη δύναμη και κυβερνά ολόκληρο τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και τον κάτω κόσμο. Ο Αυτοκράτορας Jade είναι η κεφαλή όλων των θεών, των νεράιδων, των αγίων και των ανθρώπων, με υπέρτατη δύναμη πάνω σε φυσικές δυνάμεις όπως σύννεφα, βροχή, βροντή, κεραυνός, νερό, φωτιά κ.λπ. Εκτός από τη διαχείριση των τριών βασιλείων του Ουρανού, της Γης και της Ανθρωπότητας, ο Αυτοκράτορας Jade επιβλέπει επίσης την άνοδο και την πτώση, την παρακμή, το καλό και το κακό, την τύχη και την ατυχία του σύμπαντος και όλων των πραγμάτων.
- Trần Hưng Đạo (1228–1300): πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής των δυνάμεων του Đại Việt κατά τη διάρκεια της δυναστείας Trần. Μετά τον θάνατό του, θεωρήθηκε άγιος και θεοποιήθηκε από τον λαό. Ο Hưng Đạo διοικούσε τους στρατούς του Βιετνάμ που απέκρουσαν δύο από τις τρεις μεγάλες επιδρομές των Μογγόλων στα τέλη του 13ου αιώνα. Οι πολλαπλές νίκες του επί της δυναστείας Yuan, που ίδρυσε ο Kublai Khan (1215 – 1294), θεωρούνται από τα μεγαλύτερα στρατιωτικά κατορθώματα στην ιστορία του Βιετνάμ.
ΠΗΓΕΣ



























.jpg)













