Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Η φιλία των ανθρώπων : από το παρελθόν στο παρόν


ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ Η ΟΜΑΔΙΚΕΣ

  1. Η λέξη «φίλος» στην Αρχαία – Νεοελληνική γλώσσα: Ετυμολογία, σημασίες, παραγωγή, σύνθεση. Ανατρέξτε σε λεξικά και παρουσιάστε την προέλευση, ετυμολογία, σημασία, εξέλιξη, χρήση της λέξης και των ομόρριζων της στην Ελληνική Γλώσσα. Φτιάξτε ένα λεξιλογικό πίνακα  πάνω στο πρότυπο των αντίστοιχων λεξιλογικών πινάκων των βιβλίων της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας με σημασίες, συνώνυμα, αντώνυμα, παραδείγματα, σχετικές φράσεις. 
  2. Αντλήστε υλικό από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και συγκεντρώστε: απόψεις για τη φιλία, γνωμικά, αποφθέγματα (Σωκράτης, Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Ξενοφών, Ισοκράτης, Πλούταρχος, Μένανδρος κ.α) 
  3. Παραδείγματα και πρότυπα φίλων από τη μυθολογία και την ιστορία (Θησέας – Πειρίθους, Αχιλλέας – Πάτροκλος, Δάμων – Φιντίας, Ορέστης – Πυλάδης, Περικλής – Φειδίας, Πελοπίδας – Επαμεινώνδας, Αλέξανδρος – Ηφαιστίωνας, Βαν Γκογκ - Γκογκέν. 
  4. Χαρακτηριστικές εκφράσεις – παροιμίες της Νέας Ελληνικής που αναφέρονται στη φιλία. 
  5. Η φιλία μέσα σε κείμενα της νέας ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας.(μπορείτε να αξιοποιήσετε τα σχετικά κείμενα των βιβλίων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄και Β΄Γυμνασίου ή και άλλα βιβλία που έχετε υπόψη σας. Μπορείτε να καταφύγετε και στη δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου. Ζητήστε σχετικά βιβλία που έχουν ως πυρήνα το θέμα φιλία * ) 
  6. Η φιλία στη μουσική/ζωγραφική/κινηματογράφο. 
  7. Η φιλία στην καθημερινή ζωή: ρεπορτάζ, άρθρα και φωτογραφικό υλικό σε εφημερίδες, περιοδικά, κόμικς (Μαφάλντα, Αστερίξ) . 
  8. Διεξαγωγή έρευνας με θέμα: Η φιλία στη ζωή των σύγχρονων εφήβων: Φτιάξτε ένα ερωτηματολόγιο με το οποίο θα διερευνήσετε τη θέση της φιλίας στη ζωή των σημερινών εφήβων, τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουν τους φίλους τους, τις απόψεις τους για την ύπαρξη ή όχι αληθινών φίλων. Το ερωτηματολόγιο θα συμπληρωθεί ανώνυμα από τους μαθητές του γυμνασίου μας και τα συμπεράσματα θα παρουσιαστούν με γραφήματα. 
  9.  Δημιουργήστε το δικό σας έργο με θέμα τη φιλία: γράψτε ένα παραμύθι/ιστορία/διήγημα/ποίημα/, ζωγραφίστε, φτιάξτε κολλάζ. 
  10. Φτιάξτε ένα λεύκωμα όπου θα συγκεντρώσετε απόψεις για τη φιλία («Τι εστί Φιλία;) και θα το διανθίσετε με εικόνες, ή ένα άλμπουμ με φωτογραφίες που απεικονίζουν αληθινά στιγμιότυπα φιλικών στιγμών δικών σας με σχετικά σχόλια. Τα σχόλια να  αναδεικνύουν- υπογραμμίζουν την ουσία και το νόημα της φιλίας για σας.

* Ενδεικτικός κατάλογος λογοτεχνικών βιβλίων με θέμα τη φιλία: 
  • Ο μικρός Πρίγκιπας του Α ντε Σεντ Εξυπερύ
  • Ε.Π της Ζωρζ Σαρή
  • Τα δέντρα που τρέχουν της Μαρίας Πυλιώτου
  • Τα δελφινάκια του Αμβρακικού του Ντίνου Δημόπουλου
  • Φίλοι καρδιοφίλοι της Σοφίας Ζαραμπούκα
  • Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις του Λέο Μπουσκάλια
  • Η φιλία, Ο Προφήτης – Ο κήπος του Προφήτη του Χαλίλ   Γκιμπράν
  • Οι περιπέτειες του Τομ Σόγερ του Μαρκ Τουέιν
  • ΕROICA του Κοσμά Πολίτη
  • Στου Χατζηφράγκου του Κοσμά Πολίτη
  • Λεωνής του Γιώργου Θεοτοκά


 Συνδυάστε κείμενο με σχετικές εικόνες και παρουσιάστε τις εργασίες σας με όποια μορφή θέλετε: αφίσα για την αίθουσα, λεύκωμα/άλμπουμ με σχόλια, βίντεο, παρουσίαση power point.  


  Η έρευνα με θέμα τη θέση της φιλίας στη ζωή των εφήβων κέντρισε το ενδιαφέρον των μαθητών.  Πραγματοποιήθηκαν μάλιστα δύο έρευνες, μία στους μαθητές της Α΄Γυμνασίου και μία στους μαθητές των Β΄και Γ΄Τάξεων με διαφορετικό ερωτηματολόγιο, που συνέταξαν τα μέλη κάθε ομάδας. Ιδού τα αποτελέσματα: 

 


Η φιλία στους αιώνες from Georgia Dimitropoulou




Η Θυσία

η ιστορία μιας φιλίας, από την Αλεξάνδρα Κούλνεβα




Υπάρχει ένας μύθος, που η ιστορία ποτέ δεν ανέφερε ακόμα και αν είναι παράδειγμα αληθινής φιλίας. Μιας φιλίας αμοιβαίας , χωρίς υπεκφυγές, όπου ο ένας θα θυσιαζόταν για τον άλλον.

Η ιστορία μας διαδραματίζεται τον καιρό που η Αθήνα έπρεπε να στέλνει εφτά νέους και εφτά νέες στην Κρήτη, ως τιμωρία. Ο Μινώταυρος τους καταβρόχθιζε και κανένας δεν τους ξαναέβλεπε. Την πρώτη φορά που αυτή η τιμωρία εφαρμόστηκε δύο νεαροί , ανέβηκαν μαζί στο πλοίο ως ποινή. Ο Ορέστης και ο Ανδρείγενος. 
 

Ο Ορέστης ήταν πιο μεγαλόσωμος από τον Ανδρείγενο. Προστάτευε τα αδέλφια του για πολύ καιρό μέχρι που η μητέρα του τού ανακοίνωσε πως θα προσφερόταν ως "θυσία" για το Μινώταυρο της Κρήτης. Το δέχθηκε σαν άντρας αφήνοντας το σπίτι του και όλα του τα όνειρα να γίνει στρατιώτης και να προστατεύει την Αθήνα. Σε αντίθεση με τον Ανδρείγενο, δεν προσπάθησε να το σκάσει για να μην πεθάνει.

Ο Ανδρείγενος, ήταν το άκρως αντίθετο του Ορέστη. Ήταν δειλός ακόμα και αν δεν το παραδεχόταν ούτε στον εαυτό του και μικρόσωμος. Ο πατέρας του είχε σκοτωθεί στον πόλεμο και το μόνο που δεν ήθελε να πάθει ο νεαρός ήταν να πεθάνει. Όταν άκουσε πως τον είχαν επιλέξει σαν "ποινή" , προσπάθησε να το σκάσει, τρεις φορές. Τον σταμάτησε η μητέρα του που φοβόταν τη ντροπή που θα της προκαλούσε ένας δειλός γιος.

Την ημέρα της αναχώρησης, οι δύο νεαροί συναντήθηκαν τυχαία, το βράδυ στο καράβι. Ο Ανδρείγενος, καθόταν στο πάτωμα σκεπτόμενος. Ήθελε να πέσει από το καράβι και να τελειώσει την ζωή του γρηγορότερα απ’ ότι είχαν αποφασίσει οι θεοί, μπορεί και να επιβίωνε αν το ήθελε ο Ποσειδώνας. Ο Ορέστης περνούσε από ΄κει, πιστεύοντας πως μια τελευταία ματιά στην πατρίδα από μακριά ήταν ό,τι χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή. Πρόσεξε τον άντρα καθισμένο.

"Τι συνέβη" τον ρώτησε γεμάτος περιέργεια.

Ο Ανδρείγενος δεν απάντησε. Φάνηκε στο βλέμμα του πως ήταν απλά απελπισμένος. Ο Ορέστης κάθισε δίπλα του και ξεκίνησε να τον ρωτάει πράγματα για την Αθήνα, πράγματα που του άρεσαν και πράγματα που θα θυμάται στον Άδη. Πολύ σύντομα οι σκέψεις του Ανδρείγενου για πνιγμό είχαν ξεχαστεί. Είχε βρει έναν άνθρωπο που είχαν πολλά κοινά και τον έκανε να θέλει να ζήσει για να έχει πολλές ακόμα τέτοιες κουβέντες μαζί του. Το ίδιο ίσχυε και για τον Ορέστη , που αν και ήταν θαρραλέος , ήθελε να συγκεντρωθεί σε κάτι άλλο παρά να σκέφτεται πως είχε ακόμα μια μέρα ζωής.

Πέρασαν όλο το βράδυ μαζί συζητώντας. Το επόμενο πρωί αποκαλούσαν ήδη ο ένας τον άλλον "φίλε μου". Οι υπόλοιποι δεν καταλάβαιναν πώς γίνεται να ταιριάξουν δύο άνθρωποι μέσα σε μια νύχτα. Οι νεαροί κρατούσαν γερά τα σπαθιά τους ρίχνοντας επιθετικά βλέμματα σε όλους του υπόλοιπους, ψάχνοντας μια ευκαιρία να ξεφύγουν ενώ οι θηλυκές "ποινές" αποτραβιόντουσαν από όλους ψάχνοντας μέσα τους λίγη δύναμη για να συνεχίσουν να προχωρούν.

Δύο σκλάβοι τους παρέλαβαν στο Κρητικό λιμάνι όπου όλοι ήταν σε κατάσταση πανικού. Ο Ορέστης προσπαθούσε να παραμείνει σοβαρός ακόμα και αν μέσα του ανησυχούσε πάρα πολύ. Ο Ανδρείγενος έτρεμε από τον τρόμο βάζοντας όλα του τα δυνατά ώστε να ανταπεξέλθει στη χαρωπή κουβέντα που είχε με τον Ορέστη.

Την υπόλοιπη ώρα τα βλέμματά τους ήταν συγκεντρωμένα γύρω γύρω στο ανάκτορο. Έβλεπαν τοιχογραφίες και άλλους ανθρώπους να τους κοιτάνε, ξέροντας πως πάνε για σφαγή. 
 

Οι σκλάβοι άλλαξαν οδηγώντας τους μέσα από υπόγειες σήραγγες. Ο αέρας μύριζε αίμα και άγρια γρυλλίσματα ακουγόντουσαν παντού. Τα κλάματα των ανθρώπων έμοιαζαν με στριγκλιές μικρόσωμων ζώων όταν κατασπαράζονται από άγρια θηρία. Κανένας τους δεν ήξερε πώς ήταν το ζώο. Μερικοί πίστευαν πως ήταν ταύρος ή αγριογούρουνο , άλλοι πίστευαν πως είναι λιοντάρι. Ο Ορέστης δεν ήταν σίγουρος γιατί έμοιαζε και στα δύο.

Έφτασαν στην είσοδο ενός λαβύρινθου. Λέγανε πως σχεδιάστηκε από το Δαίδαλο και δεν υπήρχε τρόπος να βγεις εκτός κι αν είχες το σχέδιο. Ο Ορέστης έδωσε στο φίλο του ένα βλέμμα ηρεμίας και συγκέντρωσης, δίνοντας του να καταλάβει πως πρέπει αν ηρεμήσει. Οι σκλάβοι τους έσπρωξαν μέσα με την σειρά , παίρνοντας ό,τι όπλο είχαν μαζί τους. Οι νεαρές γυναίκες έτρεξαν γρήγορα προς την καρδιά του λαβύρινθου προσπαθώντας να σώσουν τον εαυτό τους. Έκαναν το λάθος να φωνάζουν και να προδίδουν την θέση τους. Ο Ορέστης έκανε νόημα στον Ανδρείγενο να κάνει ησυχία για να εξασφαλίσουν έστω και λίγες ώρες ζωής.

Περπατούσαν για πολλές ώρες , κάνοντας κύκλους. Άκουγαν πως πέθαινε ο κάθε άνθρωπος μέσα από τα γρυλίσματα του ζώου. Ο Ανδρείγενος είχε μετανιώσει για την απόφασή του να μην αυτοκτονήσει στο πλοίο . Τρομοκρατημένος , περπατούσε δίπλα στον Ορέστη. Σε κάθε γρύλισμα κοιτούσε σε όλες τις κατευθύνσεις μήπως και εντοπίσει το θηρίο. 
Νίκος  Εγγονόπουλος : Θησέας και Μινώταυρος


Ξαφνικά, γρυλίσματα ακούστηκαν δίπλα τους. Η ήχος τους εξαπλώθηκε παντού. Από τη γωνία του λαβύρινθου εμφανίστηκε ένα πλάσμα που όμοιό του δεν είχαν ξαναδεί. Είχε κεφάλι ταύρου και σώμα ανθρώπου. Ψηλότερο και δυνατότερο από το μέσο άνθρωπο, μπορούσε να κατασπαράξει οτιδήποτε. Ακόμα και οι θεοί θα φοβόντουσαν τέτοιο πλάσμα!

Ο Ορέστης τράβηξε τον Ανδρείγενο και άρχισαν να τρέχουν μαζί στην αντίθετη κατεύθυνση. Από πίσω τους το άθλιο πλάσμα έτρεχε γρηγορότερα με τα νύχια του απλωμένα για να τους αρπάξει και να τους σκοτώσει. Ο Ανδρείγενος δεν ήταν αρκετά γρήγορος και σκόνταφτε συχνά, καθυστερώντας και τους δύο.

Το πλάσμα φώναζε και γρύλιζε λυσσασμένα λίγα εκατοστά πίσω από τον Ανδρείγενο. Έπιασε το χέρι του και τον τράβηξε προς τα πίσω με τόση δύναμη που παραλίγο να ρίξει και τους δύο αν ο Ορέστης δεν είχε βγάλει το σπαθί του. Το κάρφωσε στην κοιλιά του . Ο Μινώταυρος άφησε το χέρι του Ανδρείγενου δίνοντας τους προβάδισμα μερικών λεπτών.

Η έξοδος από το λαβύρινθο ήταν ακριβώς μπροστά τους όταν το τέρας ξαναβρήκε τον ρυθμό του και τους έφτασε. Το χέρι του Ανδρείγενου πονούσε υπερβολικά και δεν άντεχε να τρέχει άλλο. Ήθελε να σταματήσουν αλλά αν το έκαναν θα τους έπιανε το πλάσμα. Χωρίς να το σκεφτεί , ο Ανδρείγενος ενέδωσε στον πόνο και σταμάτησε αφήνοντας το τέρας να τον πιάσει. Πριν τον καταβροχθίσει εντελώς , ο Ορέστης προσπάθησε να τον σώσει αλλά δεν τα κατάφερε.

"Θα σε ξανασυναντήσω στον Άδη , φίλε μου" του είπε πριν βγει από το λαβύρινθο και ξεφύγει.


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου